Facebooktwitterlinkedinmail

Αγάπη είναι να μην κουράζεσαι. Να μην κουράζεσαι να κάνεις, να μην κουράζεσαι να λες. Αγάπη είναι να μην ακούς, να μη σκέφτεσαι, να μην τα περνάς όλα από κόσκινο

Αγάπη είναι να συνεχίζεις να βλέπεις την ίδια αγαπημένη εικόνα, ακόμα και όταν όλα γύρω σου καταρρέουν. Να βλέπεις το φως πίσω από τα σύννεφα.

Αγάπη είναι να ξετρυπώνεις την πιο απίθανη λεπτομέρεια και την αγκαλιάζεις. Και να μην την αφήνεις, να την κάνεις ένα με εσένα τόσο πολύ μάλιστα ώστε στο τέλος να μη θυμάσαι καν τη στιγμή που την πρόσεξες, να είναι σα να υπήρχε από την αρχή του κόσμου.

Η αγάπη δεν είναι καθόλου βαριά κουβέντα. Δεν υπάρχει ο σωστός χρόνος να την πεις, ούτευπάρχει ο λάθος στιγμή. Δεν υπάρχει το νωρίς, ούτε αργά. Απλά  υποκλίνεσαι στο συναίσθημα που σε κατακλύζει και το ακολουθείς.

Μπορείς να αγαπάς τα πάντα. Η αγάπη δεν ξεχωρίζει, δεν έχει προορισμό.

Αγαπάς κόντρα στους άλλους, κόντρα στη λογική που σου επιβάλλεται.

Η αγάπη δεν σηματοδοτεί μονάχα σχέσεις.

Μπορεί να αγαπήσεις μια στιγμή. Μία μόνο στιγμή, ένα δευτερόλεπτο που εύχεσαι να κρατούσε για πάντα. Μπορεί να αγαπήσεις μια μουσική. Εκείνη που θα σε ταξιδέψει, θα σου θυμίσει, θα σε πάει κάπου αλλού και την ύστατη στιγμή, θα σε σώσει. Η δική σου μουσική, την ακούς όλη τη μέρα σε επαναλήψεις πέρα από κάθε λογική. Μπορεί να αγαπήσεις μια δουλειά. Εκείνη τη δουλειά που όλοι σου λένε ότι είναι λάθος, ότι θα σε χαντακώσει, ότι δε σου αξίζει, ότι δε σε πληρώνει. Εκείνη τη δουλειά που σε εξουθενώνει, σε αδειάζει από πάνω μέχρι κάτω αλλά αισθάνεσαι ο πιο τυχερός άνθρωπος στον κόσμο που την κάνεις που της αφιερώσεις μια ολόκληρη ζωή και δεν μετάνιωσες ούτε για μια στιγμή.

Μπορεί να αγαπήσεις ένα ζωντανό. Μπορεί να αγαπήσεις μια εικόνα, εκείνη την εικόνα που όταν την έζησες έκλεισες και άνοιξες τα μάτια γρήγορα και την αποθήκευσες για πάντα. Αυτήν την εικόνα που τη φυλάς προσεκτικά, την εικόνα στην οποία ανατρέχεις όταν νιώθεις μόνος. Μπορεί να αγαπήσεις μια φωτογραφία: Εκείνη που κοιτάς ξανά και ξανά και ποτέ ο χρόνος δε τη φθείρει, δεν την ξεθωριάζει. Και θυμάσαι κάθε λεπτομέρεια που συνδέεται με αυτή.

Μπορεί να αγαπάς έναν άνθρωπο. Και ας τον γνώρισες για λίγο. Και ας μην πρόλαβες να του πεις όλα όσαήθελες και να έμεινε δίπλα σου για πάντα. Μια στιγμή αποφάσισες έτσι, παράλογα και επιπόλαια ίσως, ότι θέλεις να του κρατήσεις το χέρι και να μη το αφήσεις ποτέ ξανά. Να του κάνεις μια αγκαλιά και να τελειώσει εκεί.

Μπορεί να αγαπάς έναν άνθρωπο. Και ας έχει όλα τα κακά του κόσμου. Και ας είναι χιλιόμετρα μακριά. Και ας σου σπάει τα νεύρα. Και ας σου λένε όλοι ότι απλά δεν είναι ο σωστός. Να κλείνεις τα αυτιά σου στο σύμπαν και να τραγουδάς παράφωνα μέσα στην αδιάφορη – ανέμελη σιωπή σου.

Μπορεί να αγαπάς έναν άνθρωπο. Κι ας μην τον έχεις γνωρίσει ποτέ από κοντά. Τον αγαπάς γιατί σου άνοιξε την ψυχή του χωρίς να το σκεφτεί, χωρίς να φοβηθεί, χωρίς να περιμένει κάτι, απλά γιατί ξέρει ότι είσαι στην άλλη πλευρά της γραμμής και ότι καταλαβαίνεις.

Μπορεί να αγαπάς έναν άνθρωπο. Γιατί είναι «αλλού», γιατί σε ταξιδεύει, γιατί σε ξενυχτάει, γιατί μπορείτε να χτίζετε μαζί όνειρα με πρώτη ύλη τις ανεξήγητα κοινές σας σκέψεις.

Μπορεί να αγαπάς έναν άνθρωπο. Και αυτός να μην το καταλάβει ποτέ. Να μη νιώσει ποτέ όπως εσύ, να γύρισε την πλάτη του και να χάθηκε μέσα στο πλήθος, να μη γύρισε ποτέ να κοιτάξει πίσω για να δει ότι είσαι ακόμη εκεί.

Η αγάπη δεν είναι απαραίτητα αμφίδρομη. Δε ρωτάει, έρχεται, σου δείχνει, φεύγει.

Η αγάπη είναι μια στραπατσαρισμένη μούρη στον τοίχο του εγωισμού. Είναι ένα μήνυμα που υπάρχει πιθανότητα να μη φτάσει ποτέ στον παραλήπτη, αυτό όμως επ’ ουδενί δεν σημαίνει πως δεν πρέπει να αποσταλεί…

Και κάπου εκεί μένεις με ένα χαζό χαμόγελο. Σηκώνεις τα μάτια σου στον ουρανό, βάζεις τα κλάματα, αφήνεις τα δάκρυα ελεύθερα να κυλήσουν στο μάγουλό σου, αγαπάς, άρα,…είσαι ακόμη ζωντανός.-

Δορυς/Doris, Κατερίνη 30-9-2022