Facebooktwitterlinkedinmail

Ο κύριος λόγος που έχουμε ελευθερία του λόγου στη δημοκρατία είναι για να διευκολύνουμε τον δημόσιο διάλογο για διάφορα θέματα ,από μέρους των πολιτών και των διαφόρων αντιπροσώπων τους .Συναντάμε όμως το είδος του διαλόγου όπου η μία πλευρά στριγκλίζει προσβολές (Σάββας Θεοδωρίδης) κατά της άλλης αλλά και πολύ περισσότερο επιδίδεται σε πράξεις σωματικής βίας (ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ κατά την είσοδο στο Καραισκάκης,αλλά και παλαιότερα Τζήλος κ.λ.π) και κατόπιν καταγγέλλει τις διαμαρτυρίες της άλλης πλευράς ρίχνοντας λάσπη και κατηγορώντας την. Καταγγέλλει τις διαμαρτυρίες της άλλης πλευράς ως επίθεση κατά της ελευθερίας του λόγου .Με άλλα λόγια το ανορθολογικό παίρνει τη θέση του ορθολογικού.

Για να πετύχει όμως η συγκεκριμένη συνταγή χρειάζεται τα απαιτούμενα συστατικά .Κύριο και καλύτερο χρειάζεται να συμπράξουν τα ΜΜΕ προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση προωθώντας τη λάσπη και αποπροσανατολίζοντας τον πολίτη ,φίλαθλο από το κυρίως και πρώτιστο πρόβλημα.

Ο Σωκράτης υποστηρίζει ότι η ελευθερία του λόγου αφήνει ελεύθερο το πεδίο σε δημαγωγούς που με τη σειρά τους εκμεταλλευόμενοι φόβους  και δυσαρέσκεια να παίρνουν ή να διατηρούν την εξουσία ,πολιτική αθλητική κ.λ.π.

Η συγκεκριμένη μέθοδος λειτούργεισαι στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση με μεγάλη επιτυχία ,το ίδιο μένει να δούμε ,αν δηλαδή πετύχει και στο αθλητικό ποδοσφαιρικό μέρος.

Από τη μία έχουμε τις 4 εξουσίες να λειτουργούν στριγκλίζοντας και δημαγωγώντας προσπαθώντας να επαναφέρουν ένα σάπιο κατεστημένο και από την άλλη έχουμε το νέο όπου προσπαθεί να χτυπήσει τη σάπια ύπαρξη του παλιού, δίνοντας το δικαίωμα  έστω με αργά βήματα να επιτευχθεί η αλλαγή που θα οδηγήσει τον αθλητισμό σε ένα καλύτερο αύριο.