Facebooktwitterlinkedinmail

Οι γηπεδούχοι, ορμώμενοι από τη δυναμική της εξέδρας και παρά τις πολλές αναγκαστικές απουσίες, μπήκαν «δαγκώνοντας» στο γήπεδο και προηγήθηκαν στην πρώτη επιθετική τους ενέργεια με τον Κατσαβάκη, βάζοντας φωτιά στη σκεπαστή κερκίδα των φανατικών φίλων τους. Οι φιλοξενούμενοι, συνήλθαν μερικώς από την ψυχρολουσία, είχαν συντριπτική κατοχή, δημιούργησαν προϋποθέσεις για γκολ και κατόρθωσαν να το πετύχουν, με κεφαλιά του Δασκαλόπουλου, επιδεικνύοντας, πάντως, εμφανή υστέρηση στην ολοκλήρωση των τελικών προσπαθειών τους, ενώ παράλληλα ευτύχησαν να μη δεχτούν γκολ στη δεύτερη τελική του Δία στην εστία, σ’ ένα ονειρικό τετ α τετ, με το σκορ στο 1-0. Το ημίχρονο έληξε επεισοδιακά, με αποβολή με απευθείας κόκκινη κάρτα του αρχηγού του Δία, Μανίκα, για διαμαρτυρία και εξύβριση στο βοηθό, για μη υπόδειξη κόρνερ, γεγονός που πυροδότησε την επακόλουθη έκρηξη, εντός και εκτός γηπέδου, με κίνδυνο ν’ ανατιναχθεί το βουνό… για εξόρυξη μεταλλευμάτων, από τους οπαδούς των γηπεδούχων, που έπνεαν τα μένεα για τον αξιολογημένο μεταγραφέντα διαιτητή και το βοηθό του. Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε τελικά, μετά κόπων και βασάνων, με τους γηπεδούχους, παρά το αριθμητικό μειονέκτημα, να καταθέτουν την ψυχή τους και να φέρνουν… την Ανάσταση, πριν την ώρα της, μ’ ένα γκολ του Τσιρίμπαση. Οι φιλοξενούμενοι απάντησαν (2-2), με γκολ του Μπαρά, που αμφισβητήθηκε έντονα και μέχρι το τέλος, απώλεσαν ευκαιρίες για να γυρίσουν, εκ νέου, το παιχνίδι, με την ομάδα του Αγίου Δημητρίου, να έχει κι αυτή, με τη σειρά της, τις δικές της καλές στιγμές. Highlights: η καυτή -με new entry σκέπαστρο- εξέδρα των υποστηρικτών του Δία, συνιστά μία από τις πιο δυνατές έδρες του νομού όλων των κατηγοριών, που οφείλαμε να έχουμε αναδείξει νωρίτερα -αναμφισβήτητα θέτει υποψηφιότητα για την πιο ισχυρή «έδρα της χρονιάς» στην Πιερία-, με αληθινό standing ovation στις αλλαγές και οπαδικές ιαχές, που σπανίζουν, οι επίμαχες φάσεις, που είναι περισσότερες από τα δέντρα στο βουνό του Ολύμπου -όλες καταγράφονται οn camera by Metrosport-, αρχής γενομένης από την αποβολή του Μανίκα, η φιλόξενη διάθεση των απλών φιλάθλων και των ανθρώπων της τοπικής ομάδας, σε μία ακόμη έδρα του νομού της Πιερίας και της πρωτεύουσάς της, γεγονός που οφείλουμε ν’ ανταποδώσουμε με έναν και μόνο τρόπο κάθε φορά και αυτός είναι η απαρέγκλιτη τήρηση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, μακριά από εξαρτήσεις, συμφέροντα και κάθε είδους σχέσεις, χωρίς εκπτώσεις και συμβιβασμούς, ο χαμηλός μέσος όρος ηλικίας των παικτών του Βατανιακού, που μπορεί να μην είναι πάντα εγγύηση επιτυχίας, είναι, όμως, σίγουρα επένδυση ελπίδας, οι διαμαρτυρίες και οι ανεπανάληπτες ατάκες των οπαδών των γηπεδούχων -εν μέσω των αναπόφευκτων συνοδευτικών γαλλικών, σε σημείο που η γαλλική ν’ αναδεικνύεται σε δεύτερη official γλώσσα των γηπέδων!-, «πενήντα μέτρα πίσω είσαι, η κοπελιά (σ.σ. βοηθός) ξέρει καλύτερη μπάλα από σένα από την άλλη μεριά», «πάνε πλύνε πιάτα…», οι λιγοστοί φίλαθλοι του Βατανιακού, που πήραν τη ρεβάνς, στις διαιτητικές διαμαρτυρίες στο δεύτερο ημίχρονο, “έχεις σφυρίξει πέντε φάουλ και του χρόνου θα παίζεις Superleague”, “το’ χεις χάσει το παιχνίδι, άστο”, με τις viral live on air στοιχηματικές αποδόσεις των τελευταίων λεπτών για επιθετικό φάουλ να συνιστούν δημοσιογραφικό ντοκουμέντο, οι δαιδαλώδεις διαδρομές -ένα τσιγάρο δρόμος από τη Γ’ κατηγορία… στη Superleague-, που γίνονται δυσκολότερες, όσο αυξάνεται η καχυποψία και η αμφισβήτηση των θεατών, με το ντέρμπι της Τούμπας, να λειτουργεί διχαστικά στην κοινή γνώμη, με όλες τις παρεπόμενες συνέπειες, το alter ego… του Κομίνη, στα χείλη των φιλάθλων, οι έξαλλοι πανηγυρισμοί στα γκολ των γηπεδούχων, η ηρωική προσπάθεια του τραυματισμένου στο κεφάλι Κατσιγιάννη του Δία, που λίγο έλειψε να χριστεί σκόρερ και να γίνει… άγαλμα στην πλατεία του Αγίου Δημητρίου, με ανάποδο ψαλιδάκι παρακαλώ, η τελευταία απίστευτη ευκαιρία των φιλοξενούμενων στο παιχνίδι