Facebooktwitterlinkedinmail

Ενηλικιώθηκε αγοράζοντας από το περίπτερο την «Ελευθεροτυπία», τον «Ελεύθερο Τύπο» και τον «Ριζοσπάστη», για τον πατέρα, τη μητέρα και τη θεία (την ηθοποιό Μπέτυ Βαλάση) αντιστοίχως, οπότε απέκτησε από την οικογένεια γνώση των αντιφάσεων και των ισορροπιών εκείνων που θα κληθεί να αντιμετωπίσει και να αξιοποιήσει όχι πια ως δημοσιογράφος της τηλεόρασης αλλά ως ενεργός πολιτικός.

«Οι αντιφάσεις», λέει ο υποψήφιος περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας Χρήστος Γιαννούλης, «με οδήγησαν στην αναζήτηση της αλήθειας», την οποία ψάχνει με το διάβασμα, «τη διαδικασία που δεν τελειώνει ποτέ παρά όταν κλείνει κάποιος για πάντα τα μάτια», παρότι «το επάγγελμα διέπεται από τον ξερολισμό». Στις αντιφάσεις πρόσθεσε βιβλία και συγγραφείς: «Ο φύλακας στη σίκαλη» του Σάλιντζερ, ο Χρόνης Μίσσιος, ο Σπύρος Λιναρδάτος.

Ο Χρήστος Γιαννούλης σήμερα είναι υποψήφιος περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας υποστηριζόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ, κοιτάζει προς το μέλλον έχοντας αντερείσματα τη σύζυγό του και συνάδελφο Μαρία Αμανατίδου και τον 15χρονο γιο τους, «πολιτικός αντίπαλος τώρα, από τα αριστερά, αφού άρχισε να αμφισβητεί το σύστημα, και στον οποίο κληροδότησα τη φλυαρία και την αγάπη για την Ιστορία. Το πρώτο θεραπεύεται. Ελπίζω να του μείνει για πάντα το δεύτερο».

Το θέμα της υποψηφιότητάς του το συζήτησε πολύ μαζί τους, «δεν θέλω να πνιγόμαστε στα ψέματά μας, είναι δύσκολη η πολιτική, έχει μια χαρμολύπη. Η οικογένεια έχει καταγωγή στον αγώνα, αλλά έχουν και έγνοια στον άνθρωπό τους, δεν θέλουν να τον βλέπουν σε δοκιμασίες. Στην αρχή πάγωσαν, στο τέλος ενθουσιάστηκαν».

Συνέντευξη

● …Οπότε, πώς αφήνεις και πώς μπορεί να επιστρέψεις στη δημοσιογραφία;

Δεν έχω μετατρέψει τη δημοσιογραφία σε όργανο πολιτικής δράσης, είναι τέτοια από μόνη της. Μπορεί να μου προσάπτουν διάφορα, αλλά ποτέ δεν αντιμετώπισα έναν προσκεκλημένο με βάση τις δικές μου ιδέες ή θέσεις. Προτιμούσα την ευγένεια και τον σεβασμό, ακόμη κι αν από μέσα μου έβραζα για κάποιους…

Με την τωρινή απόφαση απομακρύνομαι από την πολιτική δημοσιογραφία. Αν χρειαστεί να επιστρέψω, το περιεχόμενο της δουλειάς δεν μπορεί παρά να είναι διαφορετικό. Δεν μπορώ να είμαι υποκριτής…

● …Ας συνεχίσουμε λοιπόν ανυπόκριτα. Η πρόταση για την περιφέρεια πώς ήρθε;

Για να πω την αλήθεια έμαθα ότι κυοφορήθηκε μέσα σε μια ανησυχία, μια προσπάθεια συγκρότησης παράταξης και ψηφοδελτίου με τα χαρακτηριστικά αυτού που υποστηρίζει και σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, μιας προοδευτικής συμμαχίας. Οσο περνούσε ο χρόνος πίεζε για μια έτοιμη λύση σε ό,τι αφορά την αναγνωρισιμότητα, τέτοια όμως που -το αναφέρω χωρίς ναρκισσισμό- δεν θέτει σε κίνδυνο τα πολιτικά χαρακτηριστικά.

Η πρόταση έγινε με πολύ ανθρώπινο τρόπο από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και επιβεβαιώθηκε από τον πρωθυπουργό, όχι όμως για να με πείσει – όπως διαδίδεται, διότι δήθεν έκανα τον δύσκολο.

Απλώς ο πρωθυπουργός έχει την ευφυΐα και την ικανότητα να καταλαβαίνει ότι στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας θα πρέπει να δοθεί μια μάχη με πάρα πολλές παραμέτρους, δυναμική και με χαρακτηριστικά καθοριστικής αναμέτρησης…

● Είχε προηγηθεί όμως το έντονο κουβεντολόι για πρόσωπο από το ΠΑΣΟΚ, οπότε εμφανίζεσαι σαν «εναλλακτική λύση», κι αυτό ακούγεται ως μειονέκτημα.

Το έχω ακούσει, αλλά όσα ακούγονται δεν ανταποκρίνονται σε ό,τι πράγματι συμβαίνει -κι αυτό είναι ένα βιωματικό μάθημα δημοσιογραφίας. Οφείλω να αποκαλύψω ότι η συζήτηση για το όνομά μου γινόταν ταυτόχρονα με αυτές τις ζυμώσεις, ο δε πρωθυπουργός με είχε προκρίνει ως λύση πολύ πριν από την ανακοίνωση της υποψηφιότητας…

● …για την οποία λένε τώρα ότι έχει χαρακτηριστικά Ιφιγένειας…

Το αντίθετο. Αποτελεί τιμή και ευθύνη να είμαι επικεφαλής μιας μάχης νικηφόρας που πολλούς θα εκπλήξει, και δεν το λέω με το ύφος μανιέρας που ορίζει ότι αφού κατεβαίνω δεν θα πω ότι θα χάσω.

Πιστεύω ότι επειδή έχει χαθεί το μέτρο με τον τυχοδιωκτισμό, την ένταση και τους τακτικισμούς, μια υποψηφιότητα από έναν άνθρωπο που εννοεί αυτό που λέει καταλήγει σε νίκη των ιδεών, των αξιών, του μέτρου, της λογικής και της προβολής της ζωής μας στο μέλλον.

Δεν κατεβαίνω για να γίνω Ιφιγένεια, ανεβαίνω ήδη ένα σκαλοπάτι στην πολιτική δράση. Στις τραγωδίες μπορεί η λύτρωση να έρχεται με τον θάνατο, στην περίπτωσή μας θα έρθει με ζωή και προοπτική, δεν είμαι μέρος μιας πολιτικής ανθρωποθυσίας…

● Δεν γίνεται όμως να παραγνωριστούν οι δυσκολίες. Ο Απόστολος Τζιτζικώστας είναι έμπειρος, με υφιστάμενο μηχανισμό, με μιντιακή υποστήριξη και με τη συγκυρία του Μακεδονικού να φαντάζει με το μέρος του.

Σέβομαι κάθε αντίπαλο. Ο κ. Τζιτζικώστας είναι εκφραστής μιας αντίληψης που πρέπει να αλλάξει γιατί μας υποχρεώνει και το νέο θεσμικό περιβάλλον της Αυτοδιοίκησης.

Θα πρέπει να απαντήσει στα εξής ερωτήματα:

α) Πιστεύει ότι περιφέρεια είναι μόνο επικοινωνία, φωτογραφίες και δηλώσεις
β) Τα παιδιά του θέλει να ζήσουν σε μια περιοχή όπου ο ένας δεν θα αφήνει τον άλλο να μιλήσει, ο ένας θα κατηγορεί τον άλλο ως προδότη ή μειωμένης εθνικής συνείδησης;
γ) Η περιφέρεια είναι ο βασιλικός πύργος από όπου ξεκινάς τη διεκδίκηση της ηγεσίας ενός κόμματος ή μέσο να υπηρετήσεις ανάγκες όπως η ανεργία και η φτώχεια;
δ) Είναι πλεονέκτημα να στηρίζεται η εκλογή του πάνω σε ένα δίκτυο ανθρώπων που συναλλάσσονται με τον πλέον παλαιοκομματικό τρόπο με τους πολίτες;

● …«Γκρούεζας» είναι δηλαδή;

…Είναι ένας γερασμένος πολιτικός, αν και είναι μικρότερος από μένα.

● Θα παίξει ρόλο το Μακεδονικό στις εκλογές;

Ναι. Αλλά για εμάς όχι με τη λογική του αμυνόμενου συνδυασμού. Οι εκλογές δεν γίνονται για να προστατεύσουμε τον Τσίπρα ή να αναδείξουμε τον Μητσοτάκη ως… υπερασπιστή της πατρίδας. Θα πούμε αλήθειες, το ονοματολογικό κουμπώνει με τις αληθινές ανάγκες του τόπου και γι’ αυτό προτείνω τουλάχιστον εφτά δημόσιες συζητήσεις, για να πούμε τι αλήθεια συμβαίνει χωρίς κραυγές, κλακαδόρους, «αυθόρμητους» αγανακτισμένους ή ευχαριστημένους, την πίεση της ατάκας, του όχλου ή των κομματικών ακροατηρίων.

Προκαλώ όλους τους υποψήφιους και κυρίως τον κ. Τζιτζικώστα αυτό το βήμα να το κάνουμε. Στη δημοσιότητα -που τόσο αξιοποιεί ο κ. Τζιτζικώστας-, εκεί να κριθούμε όλοι.

● Ανοιγμα σε προερχόμενους από το ΠΑΣΟΚ ή το Ποτάμι θα υπάρξει;

Είμαστε ανοιχτοί σε κάθε άνθρωπο που μοιράζεται τις ίδιες ανησυχίες χωρίς διχασμό ή φανατισμό, τη δημιουργία συνθηκών για τη βελτίωση της καθημερινότητας, στους ευαίσθητους πολίτες που δεν αντέχουν τις «καλλιέργειες» στο χωράφι του εθνικισμού, που ενδιαφέρονται για τα αναπτυξιακά δεδομένα της περιφέρειας…

● …Μέσα στα οποία πού βρίσκεται η Αριστερά;

Είναι το βιολογικό μας δέντρο και δεν είναι κατά της οικονομικής ανάπτυξης.

● Ηταν όμως κατά των ιδιωτικοποιήσεων…

…και προσαρμόστηκε στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων που δίνουν οι ιδιωτικοποιήσεις ή οι συμπράξεις με τον ιδιωτικό τομέα με όρους, κανόνες, διαφάνεια, σταθερότητα, αναδεικνύοντας τις ανάγκες των εργαζομένων, όχι μόνο του ιδιώτη επιχειρηματία. Δεν είναι εφεύρεση της Αριστεράς η συνύπαρξη κέρδους με το ενδιαφέρον για τον άνθρωπο, με σταθερές εργασιακές σχέσεις, ασφάλεια και νομιμότητα, δεν εφευρίσκουμε την πυρίτιδα, συμβαίνει κι άλλου.

Γνωρίζω επιχειρηματίες που καταργούν το στερεότυπο ότι για να κερδίσεις πρέπει να πνίξεις τον εργαζόμενο. Η επιχειρηματικότητα δεν είναι παραβατική δραστηριότητα σε βάρος του κράτους και των εργαζομένων. Οι πιο υγιείς επιχειρήσεις εξάλλου είναι αυτές στις οποίες ιδιοκτήτες και εργαζόμενοι βρίσκονται στο ίδιο μήκος κύματος

efsyn