Όντως τραγικό το γεγονός σε κεντρικό πεζόδρομο πόλης ΙΧ να χτυπά ανυποψίαστο πεζό. Ευαισθησία, ναι. Όμως το δάσος είναι το πεζοδρόμιο, εκεί που η παρανομία γίνεται σε υπερπολλαπλασιο βαθμό και κατ’ εξακολούθηση. Εκεί που το δικαίωμα διέλευσης και μάλιστα ασφαλούς διέλευσης βιάζεται καθημερινά. Και δεν αναφέρομαι γενικά και αόριστα. Μιλάω για κραυγαλέες περιπτώσεις που ο Δήμος κλείνει προκλητικά τα μάτια και μουτζώνει τον πολίτη καθημερινά με τα δυο χέρια. Προκαλώ τον Δήμο και τους υποψηφίους να πάρουν από την Άμεση δράση και τη Δημοτική Αστυνομία τις κλήσεις των πολιτών που αφορούν κατάληψη πεζοδρομίου από ΙΧ. Μου ακούγεται προεκλογικά επιεικώς απαράδεκτο να υπερτονιζουμε το συγκεκριμένο τραγικό γεγονός στον πεζόδρομο ως ευαισθησία σε ένα σοβαρό σαφώς ζήτημα, αλλά αν δεν ήταν προεκλογική περίοδος θα το είχαμε φάει και θα είχαμε σκάσει, όπως κάνει ο Δήμος σε παμπολες ανάλογες περιπτώσεις. Λυπάμαι που είμαι τόσο τραχης στους χαρακτηρισμούς μου και στον λόγο μου, αλλά έχω βαρεθεί όχι μόνο ως δημότης, άλλα και ως εκπαιδευτικός την κατάσταση, να φοβάμαι να μετακινήσω μαθητές.

Προχθές σε απόσταση 500 μέτρων τέσσερις κραυγαλέες περιπτώσεις κατάληψής πεζοδρομίου από παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Άφαντος ο οδηγός και οι μαθητές αναγκαστικά από την άσφαλτο. 60 μαθητές ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΤΟ. Και μην ακούσω πάλι την πιπίλα περί παιδείας. Δεν υπάρχει παιδεία φίλε μου. Και όπου η παιδεία απουσιάζει υπάρχει ο Νομοθέτης που όρισε την Αντίδραση της αρχής. Τα προεκλογικά λόγια τα ακούω βερεσέ από όλους. Όποιος εκλεγεί, άξιος, αλλά πρώτος θα του σφίξω το χέρι αν δω όχι στεγνή ευαισθησία αλλά πράξεις. Αλλα αν δεν γίνουν…θα κράξω μετά περισσότερο

Σ.Σ.