Εγώ μιλάω για πνευματικό πόνο! Για ανθρώπους που βλέπουν το ταλέντο τους, τη δουλειά τους, τη ζωή τους να πηγαίνουν στράφι. Για έξυπνα μυαλά που υποτάσσονται σε μυαλά ηλίθια.

Για τη δύναμη και το κουράγιο που στραγγαλίζονται απ’τον φθόνο, απ’τον πόθο της εξουσίας, απ’τον φόβο της αλλαγής. Η αλλαγή είναι ελευθερία, η αλλαγή είναι ζωή. Όμως πια τίποτα δεν αλλάζει! Η κοινωνία μας είναι άρρωστη. Το ξέρεις. Σε βασανίζει η αρρώστια της.

Η αυτοκτονική αρρώστια της!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *