Παθητικά ανθρωπάκια του θεάματος της ίδιας μας της πτώσης.
Παθητικοί θεατές της ίδιας μας της φθοράς.
Δεν είναι τόσο ότι η φρίκη αυτού του σάπιου κόσμου
υπάρχει και μολύνει οτιδήποτε γύρω μας,
όσο ότι αυτή «βρωμίζει» το είναι μας και καθορίζει τις συμπεριφορές μας…

Βιώνουμε τη φυσικοποίηση της μιζέριας,
όπου η παρακμή προωθειται σαν κομμάτι του εαυτού μας

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *