Facebooktwitterlinkedinmail

Μπορεί να «νίκησε η Δημοκρατία», όπως διακήρυξαν πολλοί Ευρωπαίοι πολιτικοί χθες, αλλά η σύγκλιση και η συμφωνία ακόμα μας διαφεύγουν…

Αυτό είναι λοιπόν για άλλη μία φορά το ζητούμενο και στις συναντήσεις που έχουν αρχίσει από χθες (χωρίς αποτέλεσμα ακόμα) μεταξύ της ηγεσίας των πολιτικών ομάδων του Ευρωκοινοβουλίου, αλλά και στο αποψινό ανεπίσημο δείπνο κορυφής μεταξύ των Ευρωπαίων ηγετών. Στόχος να βρεθεί -και γρήγορα μάλιστα- μια λύση για τον επόμενο πρόεδρο της Κομισιόν.

Η Μέρκελ ήδη απηύθυνε «έκκληση» στους ομολόγους της να προσέλθουν με διάθεση συμβιβασμού προκειμένου να συμφωνηθεί το συντομότερο ο υποψήφιος, δεδομένου ότι το Ευρωκοινοβούλιο με τη νέα σύνθεσή του θα συγκληθεί στις αρχές Ιουλίου.

Όμως ο συμβιβασμός φαίνεται ότι είναι κάπως επιλεκτικός δεδομένου ότι, όπως συμπλήρωσε η καγκελάριος στην ίδια φράση της: σε ό,τι αφορά το Βερολίνο ο μηχανισμός του Spitzenkandidat (δηλαδή της επιλογής του επικεφαλής της λίστας της μεγαλύτερης πολιτικής ομάδας) είναι ο επιθυμητός τόσο από το κόμμα της όσο και από τους κυβερνητικούς εταίρους της, Σοσιαλδημοκράτες.

Για τη Γαλλία το τοπίο έχει πλέον αλλάξει. Όπως γράφει η «Figaro», σε τηλεφωνική επικοινωνία του με τη Μέρκελ μετά την αποσαφήνιση του εκλογικού τοπίου ο Εμμανουέλ Μακρόν εξέφρασε τις αντιρρήσεις του παρότι δεν επιθυμεί να δείξει δημόσια τη διαφωνία του με την καγκελάριο.

Αυτό που ζητά το Παρίσι είναι το σύστημα του Spitzenkandidat να μη γίνεται αυτόματα και να κρίνεται κατά περίπτωση εάν ο υποψήφιος μπορεί να συγκεντρώσει την υποστήριξη της πλειοψηφίας του σώματος.

Για τον Μακρόν, οι «κορυφαίοι υποψήφιοι», συμπεριλαμβανομένου και του Μάνφρεντ Βέμπερ, έχουν μεν δικαίωμα να διεκδικήσουν την προεδρία της Κομισιόν, αλλά θα πρέπει να αποδεικνύεται ότι εκπροσωπούν την πολιτική ισορροπία του Ευρωκοινοβουλίου, όπως προκύπτει από τις εκάστοτε εκλογές.

Αυτό, στην παρούσα κατάσταση μετά τις προχθεσινές εκλογές, σημαίνει ότι πρέπει να επιτευχθεί συμφωνία και με τρίτες δυνάμεις, αφού ΕΛΚ και Σοσιαλιστές δεν διαθέτουν από κοινού την πλειοψηφία.

Οι «τρίτες δυνάμεις» που έχει στο νου του ο Γάλλος πρόεδρος είναι φυσικά οι φιλελεύθεροι του ALDE και το κόμμα του, που εξ αρχής έχουν δηλώσει ότι θα πρέπει να συμπεριληφθούν στην εξίσωση, διεκδικώντας τον ρόλο του «ρυθμιστή» των εξελίξεων.

Δεδομένου λοιπόν ότι δεν είναι μόνο το αξίωμα του προέδρου της Κομισιόν προς διαπραγμάτευση, αλλά εξίσου σημαντικά πόστα, τα σκληρά παζάρια, τα εθνικά συμφέροντα, οι κομματικές δεσμεύσεις προβλέπεται να διαρκέσουν τουλάχιστον μέχρι τη σύνοδο της 20ής Ιουνίου.

Το Reuters εκτιμά ότι θα υπάρξει και αντιπαράθεση ηγετών των χωρών-μελών και ηγετών των πολιτικών ομάδων του Ευρωκοινοβουλίου, που θέλουν το συμβούλιο κορυφής να τους αφήσει να επιλέξουν έναν «δικό» τους για την αντικατάσταση του Γιούνκερ.

Διερευνητικές… συναντήσεις

Οι ηγέτες των κοινοβουλευτικών ομάδων ήδη συναντήθηκαν χθες, αλλά η συγκρότηση κοινής πλατφόρμας, πόσο μάλλον η συμφωνία για τα κορυφαία αξιώματα της Ε.Ε., θα είναι σίγουρα μια μακρά και επώδυνη διαδικασία. Πηγές από τρία κόμματα είπαν στο Reuters ότι πήγαινε για αναβολή ένα προγραμματισμένο δείπνο αργά το βράδυ για να συμφωνηθεί κοινή θέση απέναντι στο συμβούλιο κορυφής.

Η μάχη σίγουρα θα διχάσει το ευρωκοινοβούλιο: ο μεν Μάνφρεντ Βέμπερ επιμένει να προτείνει τον εαυτό του για τη διαδοχή του Γιούνκερ, οι Σοσιαλιστές προωθούν τον «δικό τους» Φρανς Τίμερμανς, ενώ ο Μακρόν και οι νέοι του σύμμαχοι δεν λένε όχι για τη Δανή απερχόμενη επίτροπο ανταγωνισμού Μαργκρέτ Βεστάγκερ ή τον Γάλλο διαπραγματευτή για το Brexit, Μισέλ Μπαρνιέ.

Πρόβλημα για τη Μέρκελ, στο τέλος της θητείας της στην καγκελαρία, είναι η στροφή που συντελέστηκε την Κυριακή στην ισορροπία των πολιτικών δυνάμεων, με τους Πράσινους, τον Μακρόν και τον Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ να είναι έτοιμοι να δοκιμάσουν τα όριά τους.

«Θα χτίσουμε μια κοινωνική Ευρώπη, μια Ευρώπη που προστατεύει» διακήρυξε ο Σάντσεθ προτού πετάξει για το Παρίσι για να προσπαθήσει να συντονίσει τις θέσεις του με αυτές του Μακρόν. Αυτό μπορεί να σημαίνει αυξημένες πιέσεις για τη φορολόγηση των πολυεθνικών, πιο αυστηρές προδιαγραφές για το περιβάλλον για τις βιομηχανίες, περισσότερος προστατευτισμός στις εμπορικές διαπραγματεύσεις

efsyn