Facebooktwitterlinkedinmail

Θέλω να είμαι μαζί σου καιόμενη
Να συλλαβίζω τις λέξεις σου
Να μπουσουλάω τα ζάλα σου
Να γευματίζω τα χέρια σου
Να πίνω τις βρύσες των ματιών σου
Να σκαλίζω τις στάχτες σου για να ανάψω τη σπίθα σου
Να κλείνομαι στα ντοσιέ σου χωρίς ανάσα μη με πάρεις μυρουδιά και με πετάξεις
Να απλώνομαι μελάνι αόρατο στα χαρτιά σου μήπως ανάψεις κεράκι και με ανακαλύψεις
Να γαντζώνομαι στον Αύγουστο βουλιάζοντας μαζί σου
Να παφλάζω στα τραγούδια σου
Και να αναπνέω τις ανάσες σου
Να παραδίνομαι στα κόκκινα λουλούδια της γλάστρας σου
Να μη με βλέπεις και να ποτίζω δάκρυ το γιασεμάκι σου….
Να κρύβομαι στο συρτάρι σου και να παρακαλάω να χάσεις το κλειδί
Να γαντζώνομαι στο κατάρτι των ονείρων σου
Και να λιώνω στην πρωινή ομίχλη του χειμώνα σου

Να είμαι παντού
Στο φως… στη μουσική… στη στέρεη γη…
Στην πάχνη των ονείρων σου να διαλύομαι
Να ενδημώ βαθιά στις σιωπές σου
Και να διαχέομαι ακάλεστη στη ηχώ της κραυγής σου
Να ίπταμαι στις τροχιές των γλάρων σου
Και να μεθάω στων λευκών ελαφιών τη φαντασμαγορία
Να χορεύω, σαν ανήμερο ξωτικό, το φονικό χορό του έρωτά σου
Να θησαυρίζω τα ρίγη τα νυχτερινά του κορμιού σου
Να ζητιανεύω το εύφλεκτο άγγιγμα των χεριών σου
Να αναδύομαι από τα καταγάλανα κύματα των ματιών σου….

Θέλω να είμαι μαζί σου
Σαν προφητεία που ερμηνεύει τον ουρανό
Σα ρέμβη σιωπηλών βλεμμάτων
Σα δωμάτιο βραδιασμένο που ηχεί ερωτικές επιθυμίες
Σαν ήχος ρολογιού που αρνήθηκε το μέτρημα του χρόνου

Να είμαι παντού
Στο κουρνιαχτό της Άνοιξης
Και στο νοτισμένο χώμα του Νοέμβρη
Στο λευκό μαντήλι των αποχωρισμών
Και στης προσμονής το πονεμένο τραύμα
Στο στεναγμό που μπήκε από το παράθυρο
Στο άγγιγμα που φευγαλέα σου έκλεψα
Και στο φιλί που απόμεινε άλλη μια νύχτα ορφανό

Θέλω να είμαι μαζί σου
Σα στεναγμός
Σα ψίθυρος
Σαν κρύπτη
Σα σιωπή
Σαν αίνιγμα

Για να μπορώ, χωρίς αποσιωπητικά,
Να περιγράφω
Τον απαρηγόρητο
Τον τραγικό
Τον υπηρέτη
Έρωτά μου, για σένα…