Facebooktwitterlinkedinmail

Προτιμώ νά γράφω καθισμένος σε ένα μπαρ ανάμεσα σε ανθρώπους .Εκεί η μοναχικότητα γίνετε σύντροφος

Ενώ εδώ;
Εδώ γίνετε μοναξιά…ίσως όχι πάντα.Όπως τώρα που είναι μαζί μου ο Μάνος, ο Παύλος, η Billie,ίσως αργότερα να έρθει και η Nina.

Έχω πολλούς φίλους που με νοιάζονται ,με κάνουν καταθλιπτικό, παράξενο… ίσως γεροπαράξενο,άλλα πάλι,στον καθρέφτη το πρόσωπο μου είναι το ίδιο, όπως χθες, όπως και πριν από 10 και από 20 χρόνια.
Τέλειωσαν τα τσιγάρα…πάλι στο bar θα βρεθώ.

Θυμάμαι τα λόγια του Tom μπερδεμένα με αλκοόλ και καπνό,»δεν υπάρχει χειρότερο από το να είσαι σε ένα bar και να μην έχεις κάποιον να αλλάξεις 2 κουβέντες…»