Facebooktwitterlinkedinmail

Ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της lounge μουσικής ήταν ο Λες Μπάξτερ, πιανίστας από το Ντιτρόιτ που συνεργάστηκε με μερικά από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα της εποχής του σουίνγκ, όμως ο κόσμος τον θυμάται περισσότερο ως τον πλέον σημαντικό πρωτοπόρο της μουσικής ”exotica” που απέκτησε αξιοσημείωτη δημοτικότητα στην Αμερική κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1950. Οι συνθέσεις του διατήρησαν  τη ραχοκοκαλιά των εγχόρδων και των χάλκινων οργάνων της ορχήστρας που χαρακτήριζαν την πιο δημοφιλή μουσική της εποχής εκείνης .Όμως ο Μπάξτερ αφομοίωσε τα πάντα, από την εκπληκτικής γκάμας φωνή της θρυλικής περουβιανής της Ούμα Σουμάκ ,μέχρι και τις κιθάρες της Πολυνησίας και της Χαβάης των οποίων τα μπαρ τικι τικι και ο χορός χούλαχουπ διαπέρασαν την αμερικανική pop κουλτούρα στη μεταπολεμική περίοδο.

Πρωτοπόρος στο χώρο της ”lounge exotica” ήταν ο Esquivel, ένας εκκεντρικός καλλιτέχνης της lounge μουσικής που συνέθεσε ιδιοσυγκρασιακή μουσική στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στη δεκαετία του 1960. Σε μεγάλο βαθμό ο μεξικανός μουσικός βασίστηκε στις big band  και τους λατινοαμερικανικούς ρυθμούς, από τσατσά ,μέχρι μάμπο, ενώ χρησιμοποίησε το θέρεμιν και ένα οπλοστάσιο παράξενων οργάνων μεταξύ των οποίων ήταν τα κινέζικα καμπανάκια τα πρώτα ηλεκτρονικά αρμόνια και το οντιολίνο. Η πλέον γνωστή ηχογράφηση του ήταν το λάτιν Σκουέρ του 1962 το πρώτο άλμπουμ που ηχογραφήθηκε με πλήρη στερεοφωνικό διαχωρισμό, χρησιμοποιήθηκαν δύο ορχήστρες σε ξεχωριστά στούντιο, τις οποίες διηύθυνε χρησιμοποιώντας ακουστικά .Ορισμένοι κριτικοί απογοητεύτηκαν εξαιτίας της έντονης σύγκρουσης του στυλ και του ρυθμού και της αδιαφορίας του για την τονική αρμονία.
Άλλοι  έγιναν ένθερμοι οπαδοί του ανάμεσα στους οποίους ο Frank Sinatra και οι REM