Facebooktwitterlinkedinmail

χαραγμένη στο νωπό τζάμι, καρδιά μου…
αγριεύουν οι θάλασσες
αμπάρωσε τις έγνοιες σου
κράτα για πάντα μυστικό αυτό που σου συμβαίνει.
βρέχει αγωνία στη νυχτωμένη πόλη.
με αναμμένη τη φλόγα σου, καρδιά μου
να διανύσεις την ελάχιστη απόσταση
ανάμεσα στο αιώνιο ποτέ
ή το αιώνιο πάντα…
ένας ο κύκλος
που άνοιξε
κι έκλεισε…

σε περιέχει
σε διαγράφει…
όλα ισοδύναμα του τίποτα…

Νικολέτα Ανδριανή