Facebooktwitterlinkedinmail

Ξαναγράφεται το δίκαιο των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Αυτή τη φορά στη μεταμνημονιακή περίοδο, αλλά με όρους χειρότερους και από αυτούς των μνημονιακών ρυθμίσεων, στο όνομα της ανάπτυξης και της προσέλκυσης των επενδύσεων μέσω μεγαλύτερης ευελιξίας του εργατικού δυναμικού.

Κεντρικό μοχλό αυτής της παρέμβασης, και υπό τον μανδύα των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, αποτελεί διάταξη του νομοσχεδίου με την οποία θεσπίζεται η εξαίρεση επιχειρήσεων από την εφαρμογή των εθνικών, τοπικών ομοιοεπαγγελματικών και κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Ειδικότερα, με διάταξη στο υπό διαβούλευση αναπτυξιακό σχέδιο νόμου που δόθηκε αργά χθες το βράδυ στη δημοσιότητα, προβλέπεται η δυνατότητα θέσπισης ειδικών όρων που θα εξαιρούν κλάδους και περιοχές από την εφαρμογή ισχυόντων όρων εργασίας.

Η διάταξη αφορά «εργαζομένους που απασχολούνται σε ειδικής κατηγορίας επιχειρήσεις, όπως επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας, νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού σκοπού και επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, όπως κατ’ εξοχήν επιχειρήσεις σε καθεστώς προπτωχευτικής ή παραπτωχευτικής ή πτωχευτικής διαδικασίας ή συνδιαλλαγής ή εξωδικαστικού συμβιβασμού ή εξυγίανσης».

Τα κριτήρια για την κατάταξη των επιχειρήσεων σε αυτήν την ειδική κατηγορία θα καθοριστούν με απόφαση του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, ύστερα από γνώμη του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας.

Η εξαίρεση μπορεί να αφορά ακόμη και Διαιτητική Απόφαση του Οργανισμού Μεσολάβησης και Διαιτησίας, ενώ κατόπιν συμφωνίας των μερών θα μπορούν να εξαιρούνται ακόμη και κοινωνικές συνεταιριστικές μονάδες, των οποίων η σύσταση και η λειτουργία βασίζεται στην τήρηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Ανάλογη εξαίρεση θεσπίζεται και για τις ΜΚΟ.

Με τη συγκεκριμένη διάταξη δημιουργούνται οι προϋποθέσεις και για τη δημιουργία Ειδικών Ζωνών Εργασίας σε περιοχές που έχουν υποστεί σημαντικές επιπτώσεις από την κρίση και τώρα θα επιχειρηθεί να προσελκύσουν κεφάλαια με φτηνό εργατικό δυναμικό.

Το όλο σχέδιο θυμίζει τόσο το ανεφάρμοστο «όραμα» των τοπικών συμφώνων απασχόλησης, που εμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του ‘90, αλλά και τις ειδικές παραχωρήσεις των γερμανικών συνδικάτων σε βιομηχανικούς τομείς της Γερμανίας, στις συνθήκες της χρηματοοικονομικής κρίσης το 2008.

Η αποδόμηση του εργατικού δικαίου στο σκέλος των συλλογικών συμβάσεων συνεχίζεται και με άλλη διάταξη, η οποία καταργεί την ευνοϊκότερη κλαδική ρύθμιση, δίνοντας προτεραιότητα στις τοπικές ή επιχειρησιακές σε περίπτωση συρροής συμβάσεων.

Ειδικές οικονομικές ζώνες

«Κατ’ εξαίρεση στις περιπτώσεις επιχειρήσεων που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και βρίσκονται σε καθεστώς προπτωχευτικής ή παραπτωχευτικής ή πτωχευτικής διαδικασίας ή συνδιαλλαγής ή εξωδικαστικού συμβιβασμού ή οικονομικής εξυγίανσης, η επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας υπερισχύει της κλαδικής, εφόσον στην κλαδική δεν προβλέπονται εξαιρέσεις από την εφαρμογή όρων της σύμφωνα με την παράγραφο 8 του άρθρου 3 του Ν1876/1990», αναφέρεται στο άρθρο 51.

Το ξήλωμα των συμβάσεων ολοκληρώνεται με την υιοθέτηση προϋποθέσεων που καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη τη μονομερή προσφυγή στη Διαιτησία.

Επίσης, το σχέδιο Νόμου ενσωματώνει ρυθμίσεις σχετικά με το συνδικαλιστικό. Μία από τις πλέον αμφιλεγόμενες είναι αυτή που αφορά τη δυνατότητα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας για τη λήψη αποφάσεων στις συνδικαλιστικές οργανώσεις.

«Οι αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων και λοιπών οργάνων διοίκησης Συνδικαλιστικών Οργανώσεων Εργαζομένων και Οργανώσεων Εργοδοτών, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων κήρυξης απεργίας σύμφωνα με τους όρους του νόμου 1264/1982, όπως ισχύει, λαμβάνονται με ψηφοφορία, η οποία μπορεί να διεξάγεται και με ηλεκτρονική ψήφο και με όρους που διασφαλίζουν τη διαφάνεια και τη μυστικότητα, όπως θα ορίζεται από το καταστατικό αυτής ή το αρμόδιο όργανο διοίκησης».

Προβληματισμό δημιουργεί όχι τόσο αυτή καθαυτή η διάταξη όσο η μετάθεση των όρων και προϋποθέσεων για την ηλεκτρονική ψηφοφορία και για το γενικό μητρώο συνδικαλιστικών οργανώσεων στον εκάστοτε υπουργό Εργασίας, ο οποίος αποκτά μεγάλη εξουσία στη διαμόρφωση του νέου εργασιακού τοπίου.

Σε ιδιώτες ο έλεγχος αδειοδότησης και επενδυτικών σχεδίων

Στο όνομα της επιτάχυνσης και της διευκόλυνσης των επενδύσεων που θα στηρίξουν το αναπτυξιακό αφήγημά της, η κυβέρνηση προωθεί την ανάθεση κρίσιμων διαδικασιών ελέγχου και αδειοδότησης επιχειρήσεων και επενδυτικών σχεδίων σε ιδιώτες.

Ετσι, μετά το πολυδιαφημισμένο «επιτελικό κράτος» που διαμορφώθηκε στο Μαξίμου, τώρα προωθείται και ένα ιδιότυπο… ιδιωτικό κράτος, όπου ο ελεγχόμενος παίρνει δυνητικά και τον ρόλο του ελεγκτή.

Σύμφωνα με το άτυπο ενημερωτικό σημείωμα του Μαξίμου «οι σαρωτικές παρεμβάσεις που περιέχονται στο νομοσχέδιο επιτρέπουν τη διαμόρφωση γόνιμου εδάφους και φιλικού κλίματος για την προσέλκυση νέων επενδύσεων, αφήνοντας πίσω τα εμπόδια του παρελθόντος. Το πιο σημαντικό είναι, όμως, ότι η ευέλικτη διαδικασία που εισάγει η νέα νομοθεσία, επιτρέπει τη δημιουργία πολλών και κατά τεκμήριο καλών θέσεων εργασίας».

Στο ίδιο χαοτικό νομοσχέδιο των 107 σελίδων, που θυμίζει περισσότερο εργασιακό παρά αναπτυξιακό νομοσχέδιο, προβλέπεται ο αναβαθμισμένος ρόλος των ιδιωτικών ελεγκτικών φορέων στον έλεγχο και στην πιστοποίηση των επενδυτικών σχεδίων.

Ετσι, εισάγεται μια πιο ευέλικτη διαδικασία πιστοποίησης της ολοκλήρωσης και της έναρξης παραγωγικής λειτουργίας της επένδυσης από ορκωτούς ελεγκτές λογιστές ή ελεγκτικές, μηχανικούς κ.λπ.

Ωστόσο, οι ιδιώτες -φυσικά ή νομικά πρόσωπα– θα μπορούν να αναλαμβάνουν ελεγκτικό ρόλο σε όλο το φάσμα της οικονομικής δραστηριότητας καθώς «η έλλειψη ανθρωπίνων πόρων οδηγεί πολλές φορές σε λιγότερους ελέγχους ή σε μη στοχευμένους ελέγχους».

Ειδικότερα, προβλέπεται ότι οι ελεγκτές μπορούν να είναι όχι μόνο δημόσιοι υπάλληλοι της εποπτεύουσας αρχής αλλά και «κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο στο οποίο ανατίθεται, κατά παραχώρηση αρμοδιότητας από την εποπτεύουσα ή άλλη δημόσια αρχή, αρμοδιότητα άσκησης ελέγχων».

Αρτεμις Σπηλιώτη

Κεραίες κινητής ακόμη και σε αρχαιολογικούς χώρους!

Τη δημιουργία πάρκων κεραιών σε ακίνητα από 10 έως και 50 στρέμματα θεσπίζει το πολυνομοσχέδιο, το οποίο στο μεγαλύτερο μέρος του στη συγκεκριμένη ενότητα έχει ενσωματώσει την αυτοτελή νομοθετική ρύθμιση που είχε θέσει σε διαβούλευση τον Νοέμβριο το υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής. Επιτρέπεται η κατασκευή οικίσκων έως 25 τετραγωνικά για τις ανάγκες των εγκαταστάσεων.

Η ενότητα των κεραιών περιλαμβάνει περισσότερα από 20 άρθρα (από το 17ο ώς το 39ο) και μεταξύ άλλων προβλέπει τη λειτουργία κεραιών σε αρχαιολογικούς χώρους, ιστορικά κέντρα πόλεων, περιοχές που προστατεύονται από τη δασική νομοθεσία και σε ζώνες NATURA, αρκεί να δοθεί έγκριση από τον κατά περίπτωση αρμόδιο υπουργό.

Απαγορεύεται η τοποθέτηση κεραιών σε κτίρια σχολείων και βρεφονηπιακών σταθμών, αλλά εμμέσως καταργεί τη διάταξη που ορίζει ζώνη προστασίας 100 μέτρων από υποδομές αυτής της κατηγορίας. Στην ουσία επιτρέπει να τοποθετηθούν κεραίες σε κτίρια νοσοκομείων αρκεί να δοθεί έγκριση από τους αρμόδιους.

Ολες οι μελέτες και οι εγκρίσεις εκδίδονται μέσω ηλεκτρονικού μητρώου. Οι ήδη λειτουργούσες κεραίες πρέπει να αναρτήσουν μέσα σε έξι μήνες σε εμφανές σημείο όλα τα στοιχεία της «ταυτότητας» τους.

Χαρά Τζαναβάρα