Facebooktwitterlinkedinmail

“Να ‘μαστε πάλι εδώ Αντρέα” όπως θα έλεγε και ο φίλος μας ο Ρασούλης. Ημέρα Παρασκευή, δύο ημέρες πριν τις εκλογές. Εκλογές για Δημάρχους, για Περιφερειάρχες, για ευρωβουλευτές, αλλά κυρίως εκλογές, είτε το θέλουμε είτε όχι, για το αύριο του τόπου, αλλά και για το αύριο της Ευρώπης.

Για τους τοπικούς παράγοντες νομίζω τα πράγματα είναι ιδιαίτερα απλά. Μόλις αποφασίσουμε, να ψηφίζουμε με βάση την αξία και το καθαρό πρόσωπο και όχι συγγενείς, φίλους και διαπλεκόμενους, τότε η τοπική εξουσία θα αποκτήσει χαρακτήρα και αξία.

Σ’ αυτή την περίπτωση αν νιώθετε υποχρεωμένοι σε κάποιον που ζητάει την ψήφο σας, πάρτε του ένα κουτί γλυκά και αποφασίστε (επιτέλους) με καθάριο βλέμμα για το αύριο της πόλης και της περιφέρειας.

Περνάμε σε Ευρώπη αλλά και σε Ελλάδα. Υπάρχουν πολλές και διαφορετικές τάσεις που συμπληρώνουν αυτό το σκηνικό .

Σε δεύτερο χρόνο τοποθετήσαμε το αύριο της Ευρώπης  αλλά και της Ελλάδας. Για όσους διαθέτουμε ένα μέσο IQ τα πράγματα μάλλον είναι απλά και εύκολα.

Για άλλη μία φορά μας έβαλαν μπροστά μας ένα δίπολο και μας αναγκάζουν να διαλέξουμε τον ένα ή τον άλλο πόλο. Η ίδια η κοινωνία οδηγεί σε αυτό το δίπολο. Όχι όμως  ότι υπάρχει μόνο αυτό. Ας μείνουμε όμως σε αυτό. Έχουμε από τη μία το παλιό εκφραζόμενο  με τη ΝΔ ΠΑΣΟΚ (ΚΙΝΑΛ)και από την άλλη το πιο νέο ΣΥΡΙΖΑ. Μια γουλιά κρασί και συνεχίζω…

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μετά τα τόσα χρόνια στην εξουσία δημιούργησαν μια διαπλοκή που άρχισε να μπάζει από παντού. Προσωπικά δεν βρίσκω τίποτα μεμπτό στη διαπλοκή. Άλλη ορολογία της συγκεκριμένης λέξης είναι η διπλωματία. Όταν όμως γεμίζει καρκινικά στίγματα διαφθοράς εκεί ναι, υπάρχει πρόβλημα και τέτοια έχουμε πολλά. NOVARTIS – SIEMENS – ΣΤΙΚΑΚΙΑ – ΚΕΕΛΠΝΟ – ΕΡΡΙΚΟΣ ΝΤΥΝΑΝ και τόσα άλλα που για να τα καλύψουμε ως λαός, το παλιό έφτασε να κλείνει σχολειά και νοσοκομεία, έτσι ώστε να καλυφθεί αυτή η μαύρη τρύπα.     Από την άλλη όμως η διαπλοκή μας έμαθε ότι δίπλα στους λίγους που τρώνε τα πολλά υπάρχει και μία τάξη ανθρώπων που τους αρέσει να γλείφουν(μαζί τα φάγαμε…το θυμάστε βέβαια). Αυτό βέβαια έγκειται σε κάτι βαθύτερο, τις  ρίζες μπορούμε να βρούμε στην τουρκοκρατία αλλά και ακόμη πιο παλιά. Είναι ο ελληνικός όρος “ραγιάδες”.

Αυτό που υπήρχε στις τελευταίες κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν έχει καμία σχέση με τον καπιταλισμό του Άνταμ Σμίθ.(Μπορείτε να διαβάσετε τις αρχές του καπιταλισμού για να μην αναλωθούμε σε αυτό).

Η άλλη μεριά του δίπολου ονομάζεται ΣΥΡΙΖΑ. Μία κυβέρνηση με κοινωνική πολιτική με υγεία και εκπαίδευση για όλους, αλλά σίγουρα δεν είναι αυτή η πολιτική ικανή να δώσει τον ορισμό “Ριζοσπαστική αριστερά”.

Μακριά από αριστερές αρχές παρέδωσε και αυτή την εξουσία στις ύαινες της Ευρώπης σώζοντας τράπεζες σε όλη την Ευρώπη αλλά αφήνοντας μια γενιά Ελλήνων χωρίς όνειρα.

Οι διαφορές των δύο;

Τεράστιες αλλά από αυτόν τον ΣΥΡΙΖΑ ο πολίτης περίμενε πολύ περισσότερα.

Φάνηκε δειλός  να χτυπήσει τη διαφθορά σε όλα τα επίπεδα, αφήνοντάς την να βγάζει νέα κεφάλια σαν την λερναία ύδρα.

Οι εκλογές θα δείξουν αν τελικά αυτή η ηττοπαθής τακτική απέναντι στο τέρας αποδώσει καρπούς. Το τέρας του παλιού όμως γέμισε κεφάλια, και μάλλον ο Ηρακλής φάνηκε μικρότερος των περιστάσεων.

…..Διάλειμμα για κρασί…..

Ας μην ξεχνάμε όμως και τις υπόλοιπες τάσεις που εκφράζονται μέσα από καμία 40αρια κόμματα. Για το καλό του χώρου και του χρόνου ας τα χωρίσουμε σε δεξιόστροφα κεντρώα και αριστερόστροφα.

Αν και πιστεύω πως ο φασισμός  δεν είναι πολιτικό σύστημα αλλά κοινωνικοπολιτικό  παρά ταύτα θα έλεγα ότι έχει αγκυροβολήσει σε αυτόν τον χώρο (κυρίως).Απόδειξη η αντιμετώπιση του μακεδονικού και γενικότερα η αντιμετώπιση όλων των γειτόνων μας. Επίσης ο φόβος (κύριο συστατικό του φασισμού) του οτιδήποτε  ξένου. Αυτό επίσης αποδείχτηκε με την αντιμετώπιση των προσφύγων από ανθρώπους που ανήκαν σε όλα τα πολιτικά συστήματα . Και σε αυτό όμως  την πρώτη θέση ,με διαφορά, έχει η δεξιά.

Ας πιάσουμε το κέντρο, ένας χώρος  που είχε αγκυροβολήσει το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα. Καμία σχέση όμως εκείνο το ΠΑΣΟΚ με το σημερινό. Από τη στιγμή που έγινε το πάντρεμα του Βενιζέλου με τον Σαμαρά ΠΑΣΟΚ(ΚΙΝΑΛ) και ΝΔ έχουν γίνει ένα. Αυτός ο κενός χώρος ήταν βούτυρο στο ψωμί  για να τον καλύψει ο Τσίπρας.Και λέω ο Τσίπρας και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί αν και πίστευα πως η εποχή των ηγετών καλών ή κακών έχει φύγει ανεπιστρεπτί ήρθε ο Αλέξης να με διαψεύσει.

Πολύ καλός διπλωμάτης  όπως και επικοινωνιακός ,με αριστερές περγαμηνές αλλά χωρίς αριστερή πολιτική. Μάλλον ο πολιτικός δρόμος που ακολούθησε χαρακτηρίζει περισσότερο φιλελεύθερες κυβερνήσεις παρά αριστερές.

Και για να τελειώνουμε με την αριστερά ,την πάντοτε διασπασμένη σε δεκάδες κομμάτια αριστερά.

ΚΚΕ.Μία από τα ίδια, χωρίς ελιγμούς, χωρίς προοδευτικές θέσεις και κυρίως δίχως καμία σχέση με το σήμερα. Ο Μαρξ τα είπε όταν τα είπε, αλλά η θεωρία η οποία έθεσε, που ναι άγγιζε το τέλειο, απέτυχε σε πολλά μέρη της γης και ξέρεις γιατί ;Γιατί απευθυνόταν σε ανθρώπους  δηλαδή σε ένα ατελές ον με κύριο χαρακτηριστικό του τη διάβρωση του από την εξουσία.

Λίγο πολύ τα κομμουνιστικά κόμματα κυκλοφορούν σε χώρους που ο μεγάλος τους εχθρός είναι η ίδια η δική του εξουσία. Απόδειξη το ότι δεν μπορούν να ενωθούν.

ΛΑΕ. Ένα διαφορετικό κεφάλαιο, ίσως οι τάσεις του αρχικού ΣΥΡΙΖΑ,  αλλά θεωρώ την διάσπαση μεγάλο ατόπημα μιας και σίγουρα από μέσα θα μπορούσαν καλύτερα να κρατήσουν κάποιες ισορροπίες  .

Έμεινα σε κάποια κόμματα λίγο περισσότερο ,κόμματα που που έπαιξαν ιδιαίτερο ρόλο στις τελευταίες εξελίξεις.

Σχωράτε με ξέχασα το ΜΕΡΑ25 (DIEM25) αν και θεωρώ ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι πολιτικοί αλλά  διανοούμενοι οραματιστές ,άνθρωποι που ούτε γεννήθηκαν αλλά και ούτε έγιναν ποτέ πολιτικοί. Ενωμένη Ευρώπη  με κύριο συστατικό τον άνθρωπο αλλά και χωρίς να αποτάσσονται τον υγιή καπιταλισμό όπως αυτός  εμφανίστηκε θεωρητικά στην πρώτη του μορφή. Δηλαδή το τέλειο. Γι’ αυτό και δεν θα συμμετέχουν σε αυτήν την Ευρώπη. Είπαμε η Ευρώπη είναι μία ξεδοντιάρα γριά έτοιμη να πεθάνει. Γι’ αυτό την αποκαλούμε και γηραιά ήπειρο.