Και να που ήρθε το τέλος. Τούτο δεν είναι το τέλος των μνημονίων μα το δικό μας ΤΕΛΟΣ. Πιάσαμε πάτο επιτέλους. Τα κορμιά μας παλεύουν με τόνους θαλασσινό νερό. Το κορμί μας, τα όνειρά μας, οι ελπίδες μας, βούλιαξαν οριστικά και αμετάκλητα. Πριν ακόμα νιώσουμε  την βρεγμένη άμμο στις πατούσες μας και μέχρι να αντιδράσουμε μας έπνιξε, το φως λιγοστό και περιζήτητο μπαίνει πλέον στα μάτια μας διαπερνώντας τα χιλιάδες κυβικά αλμυρού νερού πάνω από το κεφάλι μας.

Η αλμύρα των δακρύων μας έγινε ένα με αυτή της θάλασσας. Κολυμπάμε πλέον σε γνώριμα νερά, στα δάκρυα μας. Κι αν μη τι άλλο τα τελευταία χρόνια  δακρύσαμε πάρα πολύ.

Τώρα που βαδίζεις και πατάς τον πάτο της θάλασσας (το μοναδικό στέρεο έδαφος που συνάντησες από τη μεταπολίτευσή έως τις μέρες μας) μην περιμένεις κάποιο σωσίβιο να σε περιμένει στην επιφάνεια, εκεί πλέον επιπλέουν οι φελλοί, ώσπου να τους πάρεις το κύμα και να ξεβραστούν στην ακτή.

Οι εχθροί σου, αυτοί που σε πέταξαν στην θάλασσα όταν το πλοίο άρχισε να μπάζει. Σε πέταξαν ως περιττό, αυτό μην το ξεχάσεις ποτέ. Έμειναν στην επιφάνεια όπως οι ακριβώς οι φελλοί. Φτιάξανε το παραμυθάκι τους στο πλασάρουν για αληθινό κι αν το αμφισβητείς ή δεν το πιστεύεις είσαι φασιστάκι. Αυτό είναι το διακύβευμα της ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παρωδίας.  Πανηγυρίζουν, γελάνε πάνω από την απαλλαγμένοι από την παρουσία σου βάρκα τους. Βέβαια, εσύ δεν τους βλέπεις γιατί δίνεις τον αγώνα σου αλλά πλέον είναι φιλαράκια.

Μην απογοητεύεσαι, είσαι στον πάτο, επιτέλους έπιασες πάτο κάτι είναι κι αυτό,  ενεργοποίησε το μυαλό σου. 50 χρόνια το είχες στην ναφθαλίνη. 50 χρόνια έτρωγες αναμασημένη τροφή. Ξέρεις πλέον και τον αίτιο και τον φταίχτη. Επιβάλλεται πρώτα  να παλέψεις να βγεις ζωντανός στην επιφάνεια και δευτερευόντως να μην ξεχάσεις. Να θυμάσαι τα λάθη σου, τα επαναλαμβανόμενα λάθη σου τότε που εμπιστευόσουν πολιτικά θρασίμια,  ψεύτες και απατεωνίσκους, μαμελούκους για ηγέτες σου.

Βάλτο καλά στο μυαλό σου, Έλληνα, ότι όποιος ασκεί εύκολη πολιτική σε τραβάει και αδιαφορείς εάν σε θεωρεί εύκολο και αναλώσιμο είδος. Σε αυτή την χώρα οι πολιτικοί της πάντα τον εύκολο δρόμο επέλεγαν και διήγαγαν ένα βίο λιτό και συνετό, αμ δε. Τον ανώδυνο για αυτούς δρόμο ακολουθούσαν, τον σίγουρο, που ήταν ο αυτονόητος, ο δεδομένος, κάτι εντελώς απίθανο για εκατομμύρια πολίτες που δεν ήταν ποτέ για κανέναν τους κάτι παραπάνω από μία ψήφος.

Η ζωή σου, εν ολίγοις, ήταν ένα σταυρωμένο κωλόχαρτο σε μία διάφανη αλλά βρώμικη κάλπη. Ήσουν πάντα ένα βάρος στις πλάτες τους και τώρα που κυβερνούν αποφασίζοντας άλλοι γι’ αυτούς και για σένα σε πέταξαν στη θάλασσα  και νιώθουν ποιο ανάλαφροι.

Όσο και να ουρλιάζεις στον βυθό δε σε ακούει κανείς. Είσαι ολομόναχος. Είσαι τελειωμένος. Νιώθουν πως έχουν ξεμπερδέψει με εσένα. Πίνουν στην υγειά του κορόιδου. Εκμεταλλεύσου το αυτό, μπορεί να γίνει προτέρημα. Αν δεις κανένα χέρι να απλώνεται από καμία σχεδία που πλέει στην επιφάνεια, ξανασκέψου πριν δώσεις το δικό σου για να σωθείς. Μπορεί να στο φάνε. Δεν ξέρεις πόσες μέρες νηστικοί είναι αυτοί που σου «δίνουν βοήθεια».

Συγχρόνισε τα πνευμόνια σου να αντέχουν ώρες υπό πίεση, μάθε τα πόδια σου να βαδίζουν μέσα στην θάλασσα. Κράτα τις ανάσες σου. Βάλε τα δυνατά σου. Επικεντρώσου στο επόμενο βήμα που πρέπει να είναι προσεκτικό, σταθερό και σίγουρο. Σιγά-σιγά βήμα-βήμα θα βρεις το δρόμο σου. Στο καινούριο ξεκίνημα όργωσε χωράφια ξανά, σπείρε σιτάρι, κάνε κάμπο ξανά γεμάτο στάχυα. Βγάλε το ψωμί της ημέρας σου κατακτώντας το θαύμα. Οπλίσου με θυμό και αυτή την φορά πρόσεχε που δίνεις ακόμη και το ψίχουλο που περισσεύει από το τραπέζι σου. Γιατί αυτοί οι θρασύδειλοι ξεβράστηκαν στη στεριά.

Μην ξεχνάς ότι όλοι τους, μα όλοι τους  από ένα ψίχουλο δικό σου, δανεικό, ξεκίνησαν.

Σκέψου πως αυτοί όλοι τους σου έκλεψαν τα όνειρα, την περιουσία σου, τα κεκτημένα και τα δικαιώματά σου, έφεραν τη χώρα ανάποδα, αναποδογύρισαν τη ζωή σου και τώρα πλέον έχεις την θάλασσα για ουρανό. Και εσύ, ω Έλληνα, όταν βρεις ουρανό, ακόμη και υγρό, μεγαλουργείς μπορείς πάνω του να ζωγραφίσεις αστέρια.

Θεόδωρος Ψαλλίδας

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *