Ηταν εκείνος που ύμνησε την Πολυνησία και τις γυναίκες της. Εκείνος που δεν τσιγκουνεύτηκε το χρώμα. Εκείνος που αποθέωσε τη συμφιλίωση του ανθρώπου με τη φύση, που ζωγράφισε με πάθος το ανθρώπινο κορμί, που έδωσε σχήμα στον αισθησιασμό. Ηταν επίσης ο κολλητός του Βαν Γκογκ.

Κύριο χαρακτηριστικό των έργων του είναι τα έντονα χρώματα, οι απλουστευμένες μορφές και οι δυνατές γραμμές
 Ο Εζέν Ανρί Πολ Γκογκέν εγκαταλείπει το Παρίσι μαζί με την οικογένειά του σε ηλικία τριών ετών και περνάει τα παιδικά του χρόνια στη Λίμα (Περού) μέχρι το 1885.
Eπιστρέφει στη Γαλλία και συγκεκριμένα στην Ορλεάνη όπου και σπουδάζει. To 1865 και σε ηλικία 17 ετών κατατάγεται στο Γαλλικό Ναυτικό και ταξιδεύει με εμπορικά πλοία ανά τον κόσμο.
Επιστρέφει στη Γαλλία το 1870, όπου και εργάζεται ως βοηθός χρηματιστή

Το 1873 παντρεύεται τη Δανή Μετ Σοφί Γκαντ και μέσα σε μία δεκαετία αποκτούν πέντε παιδιά.
Το 1883 εγκαταλείπει το επάγγελμα του χρηματιστή που ασκούσε και απομονώνεται στη Βρετάνη.
Το 1884 μετακομίζει με την οικογένειά του στην Κοπεγχάγη, όπου προσπάθησε να ακολουθήσει — χωρίς επιτυχία — επαγγελματική σταδιοδρομία στις επιχειρήσεις.
Εγκαταλείπει την οικογένειά του και επιστρέφει στο Παρίσι το 1885, αποφασισμένος να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική.
Aπό το 1886 έως το 1891 ζει στην περιοχή της Βρετάνης, όπου ζούσαν επίσης αρκετοί πειραματικοί ζωγράφοι που εντάσσονται συχνά στη λεγόμενη «Σχολή της Pont-Aven». Επηρεασμένος από τον ζωγράφο Εμίλ Μπερνάρ, ο Γκoγκέν μετάβαλε σημαντικά το ύφος της ζωγραφικής του. Τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ζωγραφικής του έγιναν η χρήση μεγάλων επιφανειών και έντονων χρωμάτων. Ο Γκογκέν δήλωνε πλέον απογοητευμένος από τον ιμπρεσιονισμό και στράφηκε περισσότερο στην αφρικανική τέχνη και την τέχνη της Ασίας.

Παράλληλα, ήρθε σε επαφή με το έργο του Βίνσεντ βαν Γκογκ, περίπου το 1888, το οποίο και αναγνώρισε ως ιδιαίτερα σημαντικό. Με τον βαν Γκογκ συνδέθηκε φιλικά και τον επισκέφθηκε για ένα διάστημα δύο μηνών στην Αρλ. Τόσο ο Γκογκέν όσο και ο βαν Γκογκ έπασχαν από κατάθλιψη και η συγκατοίκησή τους κατέληξε σε έντονη διαμάχη, με τελική συνέπεια ο βαν Γκογκ να κόψει μέρος του αριστερού αυτιού του, αφού προηγουμένως είχε απειλήσει να σκοτώσει τον Γκογκέν.

Συχνά έλεγε: «Είμαι ξένος εδώ. Είμαι ένας Ινδιάνος σε εξορία». Η φυγή, λοιπόν, υπήρξε η αγαπημένη του συνήθεια. Eγκατέλειψε την Ευρώπη το 1891, για να ταξιδέψει στην Πολυνησία. Αρχικά εγκαταστάθηκε στην Ταϊτή και αργότερα στις νήσους Μαρκησίες (Μαρκέζας ή νήσοι Μαρκησίας). Εκεί πέρασε σχεδόν όλη την υπόλοιπη ζωή του, πραγματοποιώντας μόνον μία μόνον επίσκεψη στην Γαλλία. Τα έργα της περιόδου αυτής θεωρούνται ίσως τα καλύτερα δείγματα της δουλειάς του και ξεχωρίζουν για τον έντονο συμβολισμό τους και τον πολλές φορές θρησκευτικό χαρακτήρα τους, εμφανώς επηρεασμένος από τον πολιτισμό των ιθαγενών της Πολυνησίας. Το σύνολο του έργου του Γκωγκέν, και κυρίως οι πειραματισμοί του γύρω από τη χρήση των χρωμάτων, θεωρείται πως επηρέασαν σημαντικά τα καλλιτεχνικά ρεύματα του 20ού αιώνα και ειδικότερα τον φωβισμό

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *