Facebooktwitterlinkedinmail

Όχι, αυτή τη φορά δεν θα γκρινιάξω για την Αριστερά και για την πολιτική της ανακολουθία θέσεων και πράξεων ούτε για το πόσο ελλιπής  αναδεικνύεται σε κάθε κρίσιμη και σοβαρή περίσταση βιώνει η χώρα.

Σήμερα έχουμε χαρά! Πανηγύρια και γλέντια, άνοιξαν τα μαγαζιά η χώρα μπαίνει στην κανονικότητα άσχετα αν είναι offsite πολλά μέτρα:

Μπορεί να μην είναι δικιά μας, η χαρά , λέμε τώρα, αλλά τι σημασία έχει;

Μόλις άνοιξαν τα delivery cafeé ο κόσμος έκανε ουρές να πάρει καφέ με ένα ευρώ και έψαχνε παρτέρι και παγκάκι να κάτσει να κάνει το πηγαδάκι του. Μόλις τα καταστήματα έστησαν τα τραπεζοκαθίσματα γίναν όλοι άφαντοι, οι κουβαρντάδες που ήθελαν με δύο ευρώ καφέ να βγάλουν το πρωινό τους χασομέρι μέχρι το μεσημέρι και απαιτούσαν διπλό πιατάκι με κουλουράκια.  

Λίγη προσοχή, παρακαλώ, και να εστιάσουμε σε ότι συμβαίνει στην πραγματικότητα, και όχισε ότι φαίνεται με την πρώτη και γρήγορη ματιά.

Όσο κι αν θέλουμε δεν μπορούμε να κλέψουμε το δίκιο από την κυβέρνηση για το πως ανταποκρίθηκε στο θέμα του lock down, της καραντίνας. Όμως επίσης δεν μπορούμε να αφήσουμε απαρατήρητο το τσίρκο που αφήσαμε σε δεύτερη μοίρα λόγω κορονοϊού.  Σε αυτό το τσίρκο λοιπόν είναι μαζεμένη ολόκληρη η κυβέρνηση, άπαντες παρόντες και ρίχνουν τοπ γέλιο της αρκούδας…!

Ακούμε τα γέλια τους; Γελάνε μαζί μας και το όπως φαίνεται το διασκεδάζουν απίστευτα. Σε κάθε βήμα τους, σε κάθε νομοσχέδιο που περνάνε, σε κάθε συνέντευξη που δίνουν, με κάθε απόφαση που παίρνουν. Ακόμα και μέσα στη Βουλή, όταν υποτίθεται διαβουλεύονται ή εισηγούνται κάτι, γελάνε μαζί μας. Εκεί δείχνουν το πραγματικό τους νεοφιλελεύθερο δεξιό τους πρόσωπο. Εκεί ίσως γελάνε πιο διακριτικά.

Και γιατί να μην το κάνουν; Ποιος θα τους εμποδίσει; Η τσίπα που δεν έχουν ή  η ντροπή που έχουν ξεχάσει πως είναι να έχεις και να αιοσθάνεσαι; Σχεδόν ένα χρόνο τώρα, όπως διαπιστώσαμε εν μέσω καραντίνας μας κυβερνούν: ένας πρωθυπουργός που πιστεύει πως η Ευρώπη είναι ελληνική θεά. Ένας υπουργός Προστασίας του Πολίτη που θέλει να κάνει έρευνα για τη Μαρφίν, αλλά, όταν συνέβη το τραγικό γεγονός ήταν ο ίδιος πάλι υπουργός – σε άλλη παράταξη, αλλά τι πειράζει; Εδώ δεν μας πειράζει που ψήφιζε μνημόνια χωρίς να τα είχε διαβάσει. Μία υπουργός Πολιτισμού που κάνει γκριμάτσες στο άκουσμα του Σταύρου Ξαρχάκου και του Πολιτισμού, ενώ έχει ξεπαστρέψει ολοκληρωτικά τους λειτουργούς του. Ένας υπουργός Εσωτερικών που παραδέχεται πως αυτός είναι ο καπιταλισμός, αλλά έρχονται και χειρότερα, δεν μας αποκαλεί βέβαια ηλιθίους αλλά το ποιο τραγικό και μάλλον βέβαιο γι’ αυτόν πως είναι σίγουρος ότι είμαστε και μας κουνάει και το δάχτυλο για να επιστήσει την προσοχή. Μία υπουργός Παιδείας και θρησκευμάτων που θέλει καλά και ντε να βάλει κάμερες στα σχολεία, παρακάμπτοντας την Αρχή Προσωπικών Δεδομένων και όταν της λέει ο δημοσιογράφος Χριστός Ανέστη απαντάει καλά και πάει παρακάτω. Ένας υπουργός που επιδοτεί ΙΕΚ και ΚΕΚ για να καταρτήσουν επιστημονικά επιστήμονες και όταν αποδεικνύεται η επικείμενη κομπίνα αποσύρει την τροπολογία ως μη γενόμενη. Ένας υπουργός Υγείας που άφησε «ειδικούς» να σηκώσουν το βάρος της δύσκολης περίστασης κι αυτός εξαφανίστηκε ανύπαρκτος να στηρίξει, να υποστηρίξει τη δημόσια Υγεία στην κρίσιμη περίοδο του κορονοϊού. Ένας υπουργός Περιβάλλοντος που ψήφισε το πλέον καταστροφικό νομοσχέδιο-ταφόπλακα για το περιβάλλον σημάδι για το τί ακριβώς ήταν, είναι και θα είναι πάντοτε ο νεοφιλελευθερισμός ηλίθιε!

Κι αυτά είναι τα επιτεύγματα τον τελευταίο μήνα. Έχουν μπροστά τους άλλα τρία χρόνια να ρίξουν το γέλιο της αρκούδας με την πάρτη μας. Και δεν θα  τους σταματήσει κανείς αυτό είναι το σίγουρο.-

 

Δορυς/Doris, Κατερίνη 25-5-2020