Facebooktwitterlinkedinmail

«Δυστυχώς απουσιάζατε». Ο δύο φορές βραβευμένος με Χρυσό Φοίνικα Κεν Λόουτς (Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι, Εγώ ο Ντάνιελ Μπλέικ) επιστρέφει -7 Νοεμβρίου στους κινηματογράφους- με ένα ακόμα αιχμηρό κοινωνικό δράμα επικεντρωμένο στους ανθρώπους της εργατικής τάξης και πιστό στο ύφος που τον έχει καταξιώσει ως έναν από τους πιο σπουδαίους δημιουργούς του πολιτικοποιημένου σινεμά.

•Πρωταγωνιστούν μη επαγγελματίες ηθοποιοί με ελάχιστη πείρα, οι οποίοι ζωντανεύουν -υπό τις έμπειρες σκηνοθετικές οδηγίες του δημιουργού- γνήσιους χαρακτήρες, όπως τους συνέλαβε η χαρισματική πένα του μόνιμου συνεργάτη του Λόουτς, Πολ Λάβερτι

Μία ταινία που έκανε την ελληνική της πρεμιέρα στο πλαίσιο του 25ου Διεθνούς Φεστιβάλ της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας, και αναμφίβολα συγκαταλέγεται ανάμεσα στα καλύτερα έργα του Κέν Λόουτς.

•Η ταινία επικεντρώνεται στο κατά πόσο το σύγχρονο καθεστώς για τους αυτοαπασχολούμενους είναι βιώσιμο

Σύνοψη
O Ricky, η Abby και τα δύο τους παιδιά ζουν στο Newcastle. Είναι μια δεμένη οικογένεια και ο ένας νοιάζεται για τον άλλον. Ο Ricky αλλάζει δουλειές, ενώ η Abby, που αγαπά τη δική της, προσέχει ηλικιωμένους. Παρόλο που δουλεύουν όλο και περισσότερες ώρες, όλο και πιο σκληρά, συνειδητοποιούν ότι ποτέ δεν θα αποκτήσουν το δικό τους σπίτι. Όταν προκύπτει μια χρυσή ευκαιρία, η Abby πουλάει το αυτοκίνητο της και ο Ricky αγοράζει ένα ολοκαίνουριο φορτηγάκι για να δουλέψει ως αυτοαπασχολούμενος μεταφορέας. O μοντέρνος κόσμος έχει τις επιπτώσεις του σε αυτές τις τέσσερις ψυχές μέσα στην ίδια τους την κουζίνα.

Η ταινία επικεντρώνεται στο κατά πόσο το σύγχρονο καθεστώς για τους αυτοαπασχολούμενους είναι βιώσιμο. «Είναι λογικό αυτό το σύστημα; Είναι λογικό να παραλαμβάνουμε τα ψώνια μας από έναν άνθρωπο σε ένα φορτηγό που τρέχει 14 ώρες τη μέρα; Θέλουμε έναν κόσμο στον οποίο οι άνθρωποι δουλεύουν κάτω από μεγάλη πίεση, επηρεάζοντας αρνητικά τους φίλους και τις οικογένειες τους και κάνοντας τις ζωές τους στενάχωρες; Δεν είναι ότι η αγορά χάνει, αντιθέτως, αυτή είναι η λογική εξέλιξη της αγοράς, όπως ορίζεται από τον ανταγωνισμό για μείωση κόστους και αύξηση κέρδους. Η αγορά δεν ενδιαφέρεται για την ποιότητα της ζωής μας. Η αγορά ενδιαφέρεται να κερδίζει χρήματα. Η εργατική τάξη πληρώνει το τίμημα» επισημαίνει ο σκηνοθέτης.

•Όπως σε κάθε ταινία του δημιουργού, ο άνθρωπος είναι στο επίκεντρο. «Αυτό που έχει σημασία είναι το κοινό να πιστέψει τους ανθρώπους που βλέπει στην οθόνη, να τους νοιάζεται. Οι εμπειρίες τους, που μοιάζουν αυθεντικές, πρέπει να μας αγγίζουν» λέει ο Λόουτς.

fragilemag