Facebooktwitterlinkedinmail

Κανείς ποτέ δε θα μάθει

πως όσες λέξεις έγραψα

είναι για σένα

πως όσους δρόμους κι αν χάραξα

έφερναν σε σένα

πως όλα της νύχτας τα τσιγάρα

έκαψαν για σένα

 μα κάθε φορά που με ρωτούν

ποιο είναι το όνομά σου

μπερδεύομαι

σωπαίνω

τόσα ονόματα σου έδωσα

με εκείνο το μου το κτητικό

που δεν τολμώ να τα αποκαλύψω

 όχι για να μη γίνω γραφική

ή και παράλογη

 μα γιατί σε έντυσα ομίχλη και σιωπή

τόσο σε έντυσα στη σιωπή

που πια κανείς δε θα πιστέψει πως υπήρξες

πως υπήρξε η ανάσα και το άγγιγμά σου

 έτσι κανείς ποτέ δε θα μάθει

πως όλες οι αβάσταχτες σιωπές

 περιγράφουν εσένα

Νικολέτα Ανδριανή