Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1960 άνθησε και το νέο κύμα. Ο όρος αυτός είναι ακριβής μετάφραση του αντίστοιχου γαλλικού που χαρακτηρίζει το ομώνυμο κίνημα (nouvelle vague) που επικράτησε στον γαλλικό κινηματογράφο και στο γαλλικό τραγούδι στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Το νέο κύμα χαρακτηρίστηκε από τρυφερά τραγούδια, αρκετά συχνά στη μορφή της μπαλάντας, που εκτελούνταν από λίγα όργανα ή ακόμα συνηθέστερα από μια κιθάρα και μια φωνή Ηλέκτρα Παπακώστα – Άκος Δασκαλόπουλος «Να διώξω τα σύννεφα» [1967]. Τραγουδά η Καίτη Χωματά. Τα τραγούδια αυτά σημείωσαν μεγάλη επιτυχία τη δεκαετία του 1960 αλλά και τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1970 όπου το νέο κύμα παρήκμασε. Τραγουδήθηκαν σε συγκεκριμένους μουσικούς χώρους, τις λεγόμενες μπουάτ (boite στα γαλλικά σημαίνει κουτί). Το όνομα υποδήλωνε το μέγεθος του χώρου που συνήθως ήταν αρκετά μικρό. Οι τραγουδιστές κάθονταν κοντά ή και ανάμεσα στον κόσμο, συχνά συνόδευαν τη φωνή τους παίζοντας οι ίδιοι κιθάρα και προέτρεπαν τους θαμώνες να τραγουδήσουν μαζί τους σαν μια μεγάλη παρέα.

Τα τραγούδια του νέου κύματος τραγουδήθηκαν κυρίως από τη νεολαία της εποχής και υπηρετήθηκαν από συνθέτες και τραγουδιστές όπως
Διονύσης Σαββόπουλος «Ο Διονύσης Σαββόπουλος στα στούντιο της Lyra κατά τη διάρκεια ηχογράφησης»http://www.lyra.gr/Files/savopoulos-web.JPG Διονύσης Σαββόπουλος «Η Συννεφούλα» [1966]. Τραγουδά ο συνθέτης Διονύσης Σαββόπουλος «Μια η άνοιξη» [1966]. Τραγουδά ο συνθέτης.

Αρλέτα «Η Αρλέτα» Γιάννης Σπανός – Γιώργος Παπαστεφάνου «Μια φορά θυμάμαι». Τραγουδά η Αρλέτα

Γιάννης Σπανός «Ο Γιάννης Σπανός» Γιάννης Σπανός – Κώστας Κωτούλας «Μαυρομαλούσα κοπελιά». Απόσπασμα από την ταινία «Σκιές στην άμμο» (1970). Τραγουδούν ο Μιχάλης Βιολάρης και η Καίτη Χωματά Γιάννης Σπανός – Σωτήρης Σκίπης «Άσπρα καράβια» [1967]. Τραγουδούν η Καίτη Χωματά και ο Μιχάλης Βιολάρης Γιάννης Σπανός – Γιώργος Παπαστεφάνου «Κι αν σ’ αγαπώ δεν σ’ ορίζω». Τραγουδά ο Γιάννης Πουλόπουλος,Λακης Παπας,Γιωργος Ζωγραφος κ.α

Το Νέο Κύμα εμφανίστηκε γύρω στο 1964, την περίοδο δηλαδή που το έντεχνο, λαϊκό τραγούδι είχε αρχίσει να ωριμάζει.
Ο ρόλος του στην πορεία και τη διαμόρφωση του ελληνικού τραγουδιού ήταν βασικός, χωρίς να είναι η βαθιά τομή, η ουσιαστική επανάσταση και η ριζική αλλαγή στη φόρμα και στο περιεχόμενο. Οι αναζητήσεις του και οι καταθέσεις του δεν έφτασαν στο ύψος εκείνων του Θεοδωράκη και του Χατζηδάκι. Ωστόσο, η παρουσία του είχε ένα ήθος και η προσφορά του ένα ιδιαίτερο αισθητικό αποτέλεσμα. Γιατί το σημαντικό με το Νέο Κύμα ήταν ο τρόπος με τον οποίο λειτούργησε και ο χώρος μέσα στον οποίο γεννήθηκε και αναπτύχθηκε. Η ύπαρξη του έφερε έναν καινούριο τρόπο ψυχαγωγίας σε μια μερίδα του κοινού και κυρίως της νεολαίας.
Την ονομασία του την οφείλει στο κινηματογραφικό κίνημα Nouvel Vague, που είχε ξεσπάσει στη Γαλλία προς το τέλος της δεκαετίας του ’50 και το κύριο χαρακτηριστικό του, η ισορροπία ανάμεσα στο ελαφρό τραγούδι και στο έντεχνο λαϊκό, αποτελώντας τη χρυσή τομή.

Από μουσική άποψη, το Νέο Κύμα θεωρείται η ανανεωμένη προέκταση του ελαφρού τραγουδιού, σύφωνα με τα γαλλικά πρότυπα. Η ανανέωση αυτή συνίσταται στην απαλλαγή των τραγουδιών από τους χορευτικούς ρυθμούς, τη λιτότητα της μελωδικής και αρμονικής έκφρασης και στη χρήση μικρού αριθμού μουσικών οργάνων στην ενορχήστρωση.
Το στοιχείο αυτό της ανανέωσης υπάρχει και στους στίχους των τραγουδιών του νέου Κύματος. Τα θέματα τους δεν είναι μόνο ερωτικά. Θίγουν κι άλλες πλευρές της κοινωνικής ζωής με τρόπο ήπιο και χαμηλότονο. Το νέο Κύμα, με ελάχιστες εξαιρέσεις, υπήρξε πολιτικά αδιάφορο. Χαρακτηριστικό της φιλοσοφίας του η προβληματική που προσπαθούσε να βρει διεξόδους περισσότερο στον εσωτερικό άνθρωπο και λιγότερο στις πολιτικές κατακτήσεις του καιρού του. Ωστόσο, η στάση του είχε εντιμότητα και η προσπάθεια του να ανοίξει δρόμους στο ελληνικό τραγούδι δεν πέρασε απαρατήρητη.

Από τους συνθέτες κυριότερος εκπρόσωπος του Νέου Κύματος στον τόπο μας, είναι αναντίρρητα, ο Γιάννης Σπανός (άσπρα καράβια τα όνειρα μας, μια αγάπη για το καλοκαίρι, τάχα γιατί κ. α.).
Από τους κυριότερους στυλοβάτες του ο Νότης Μαυρουδής (άκρη δεν έχει ο ουρανός, θυμάσαι, φώναξε με κ. α.)
Αξιοσημείωτη η παρουσία του Λάκη Παπά (πάει κι αυτή η Κυριακή, κι ύστερα μου μιλάς για καλοκαίρι κ.α.)
Άλλοι, ίσως όχι τόσο γνωστοί αλλά με σημαντική προσφορά στη σύνθεση τραγουδιών του Νέου Κύματος είναι ο Γιώργος Ρωμανός, ο Σπύρος Παπάς, ο Γιώργος Κοντογιώργος , ο Βασίλης Τενίδης, ο Βασίλης Δημητρίου, η Ηλέκτρα Παπακώστα, ο Κώστας Μυλωνάς κ.α.

Οι στιχουργοί επίσης πολλοί αλλά ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να γίνει στον Γιάννη Αργύρη(έλα μαζί μου, πάει κι αυτή η Κυριακή κ.α.), τον άνθρωπο που κυριολεκτικά, ξόδεψε την καλλιτεχνική του ζωή για την ιδέα της μπουάτ. Από το μόνιμο στέκι του, τις «Εσπερίδες”, για είκοσι ολόκληρα χρόνια, επιμένει και προσπαθεί να διατηρήσει το κλίμα, το ήθος και την ατμόσφαιρα της εποχής του Νέου Κύματος, υπηρετώντας το τραγούδι και την ψυχαγωγία του «κλειστού” χώρου. Μ΄ένα σπάνιο για την εποχή καλλιτεχνικό δονκιχωτισμό, μια απαρασάλευτη και ανυποχώρητη καλλιτεχνική στάση, αγωνίζεται να διαφυλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε το τραγούδι στους χώρους αυτούς. Τραγουδώντας για είκοσι ολόκληρα χρόνια, χωρίς καμιά διακοπή τα τραγούδια του, κατορθώνει να επικοινωνεί καθημερινά με το κοινό του, μένοντας πάντα στην επικαιρότητα.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *