Έγινε η απώλεια συνήθειά μας – Διάφανα κρίνα

Ζητάω βοήθεια από ανήμπορα χέρια

που ριγούν στην αγάπη και στον τρόμο

πήρες λάθος το δικό μου δρόμο

και ψάχνεις το φως μου σε σβησμένα αστέρια

 

Η απουσία σου μ’ εξουθενώνει

και δεν μπορώ να συνηθίσω

νοιώθω να προχωράω μπροστά μα πάντα φτάνω πίσω

κι αυτή η αλήθεια με σκοτώνει

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *