Πάνω στα κλωνιά της δάφνης

είδα δυο περιστέρια

Το ένα ήταν ο ήλιος

το άλλο ήταν η σελήνη

«Γειτονόπουλα,τους είπα,

ο τάφος μου πού ‘ναι;»

«Στην ουρά μου,» είπε ο ήλιος.

«Μέσα στο στήθος μου», είπε η σελήνη

Κι εγώ που προχωρούσα

με τη γη στο ζωνάρι

είδα δυο αετούς χιονάτους

και μια ολόγυμνη κοπέλα

Ο ένας ήταν ο άλλος

και η κοπέλα δεν ήταν καμιά

«Αετουδάκια μου, τους είπα,

ο τάφος μου πού’ ναι;»

«Στην ουρά μου», είπε ο ήλιος

«Μέσα στο στήθος μου», είπε η σελήνη

Πάνω στα κλωνιά της δάφνης

είδα δυο περιστέρια γυμνά

Το ένα ήταν το άλλο

και τα δυο δεν ήτανε κανένα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *