Να βρίσκεσαι στην κατάσταση ενός μακρινού παρελθόντος, σε μια πρωταρχική μορφή ονείρου, που το είχες ονειρευτεί, πολλές νύχτες πρωτύτερα.
Να αναιρείς το χώρο και το χρόνο και να βουτάς στο τότε και το εκεί, μακριά πολύ σε χρόνο παρελθοντικό, σε μια κατάσταση οριοθετημένη στην απλότητά της, μα απόλυτα διεγερτική μες στην αοριστία της.
Χωρίς ονομασία και γνωστοποίηση αισθημάτων, να προσδίδεις στο χρόνο την απαρχή της διαπίστωσης.
Νικολέτα  Ανδριανή

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *