Facebooktwitterlinkedinmail

Αν μόνο μια στιγμή σταμάταγε

το σύμπαν να γυρίζει

αν βουβαινόταν μια στιγμή

η φλυαρία των αισθημάτων

αν η στιγμή που δύει η μέρα δεν έφερνε

ίδια κι απαράλλαχτη μια άλλη

αν η απόλυτη δικτατορία των ονείρων

ελεύθερη άφηνε τη σκέψη

κι αν η αναμονή προσπερνούσε

κωφάλαλες υποσχέσεις…

ένα χαμόγελο θα σου ‘στελνα

για όλα τα βράδια

τα ανίσχυρα

και ένα μονάχα ευχαριστώ

για όλα τα λόγια

τα ανερμάτιστα.

Πάνω στις συλλαβές του σ’ αγαπώ

τώρα σιγή…

σιγή...

Νικολέτα ανδριανή