Facebooktwitterlinkedinmail
Άνοιξα το δώρο μου
και γέμισε το δωμάτιο
τα μπλε σου
που με ταξιδεύουν.
Γιατί δώρο μου εμένα
είναι τα μάτια σου.
                                                                                      

Έφερα το δώρο μου στα χείλη μου
και έμεινα ακίνητη
– ούτε μια τόση κίνηση σαν αύρα –
να αφουγκράζομαι το κορμί μου.
Γιατί δώρο μου εμένα
είναι η λαχτάρα μου
να σε έχω.
Τύλιξα με δάκρυα το δώρο μου
κι όλα τα ανείπωτα
ψιθύρισαν το όνομά σου
γιατί δώρο μου εμένα
είναι η απουσία σου
που γητεύει το χρόνο μου
Δεν τον άλλαξα το χρόνο εφέτος
ο χρόνος που έφυγε ήταν
ο δικός σου χρόνος
δεν προσμετράται
δεν προσπερνάει.
Ο χρόνος που έφυγε
είναι το δώρο σου
να μη σε έχω.
Νικολέτα Ανδριανή