Facebooktwitterlinkedinmail

Από το 2007 που οι δεκάδες φωτιές έκαψαν τη μισή Ελλάδα και προκάλεσαν το θάνατο πάνω από 80 συμπολιτών μας, είχαν συγκλονίσει το Πανελλήνιο. Η πρωτόγνωρη για τα Ελληνικά δεδομένα καταστροφή είχεπροκαλέσει κύματα οργής κατά της κυβέρνησης Καραμανλή, είχε σοκάρει τους πολίτες και το σοκ που προκάλεσε στην κοινωνία ήταν μεγάλο. Μια τόσο μεγάλη τραγωδία άλλωστε, δεν θα μπορούσε να αφήσεικανέναν ασυγκίνητο. Τότε όλοι είχαν αποφανθεί ότι το μαχαίρι πρέπει να φτάσει στο κόκκαλο, πως η Ελλάδαπρέπει να θωρακιστεί από τις φωτιές, ότι πρέπει να υπάρχει πρόληψη, σχεδιασμός, ενημέρωση των πολιτών.

Πλανιόταν η αίσθηση ότι κάτι θα άλλαζε, όμως η κυβέρνηση επανεξελέγη πανηγυρικά, λίγες εβδομάδες μετάτις φωτιές που άλλοτε αποδίδονταν στον «στρατηγό άνεμο» και άλλοτε σε ξένους πράκτορες.

Τα χρόνια πέρασαν και η εθνική τραγωδία δεν λειτούργησε σαν ένα συνεχόμενο καμπανάκι, σαν ένα ξυπνητήριπου θα ξεσήκωνε τους πάντες, κυβερνώντες και πολίτες. Μέχρι που ήρθε το 2018, η ακόμη μεγαλύτερητραγωδία στο Μάτι, οι 102 νεκροί, η ανυπολόγιστη περιβαλλοντική καταστροφή. Και τότε υποσχέσεις γιαμεγάλες τομές, δεσμεύσεις για αλλαγή της νοοτροπίας, σχεδιασμοί για κατεδαφίσεις αυθαιρέτων, γιαπροληπτική αντιπυρική πολιτική, για ανανέωση του στόλου της Πυροσβεστικής, για προσλήψεις. Η τόσοέντονα συγκινησιακή ατμόσφαιρα από την τραγωδία στο Μάτι, ανεξαρτήτως των λαθών της τότε κυβέρνησης, έδειχνε ότι κάτι σπουδαίο έπρεπε και θα μπορούσε επιτέλους να γίνει. Για τα παιδιά μας, για τις μελλοντικέςγενιές, για την πατρίδα μας. Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα, το Μάτι παραμένει εκεί ως έχει, όπως τόσα άλλα αντίστοιχα «Μάτια» σε όλη την Ελλάδα και δεν έχει αλλάξει τίποτα.

Η Πυροσβεστική στην ίδια κατάσταση, η Πολιτική Προστασία ακολουθεί τα γεγονότα με χρόνια καθυστέρηση όχι λόγω περιστάσεων αλλά αδυναμιών της, το πολιτικό σύστημα εξακολουθεί να αδυνατεί, ή δεν θέλει, ναβρει λύσεις και οι τραγωδίες έρχονται και ξαναέρχονται.

Η μεγάλη καταστροφή στην Βαρυμπόμπη, στην αρχαία Ολυμπία και στην Εύβοια αυτές τις μέρες, αλλά καιανάλογες καταστροφές που προκάλεσαν πυρκαγιές καταιγίδες και άλλα καιρικά φαινόμενα σε όλη τηνΕλλάδα, αποδεικνύουν ότι η χώρα μας δεν έμαθα και δεν μαθαίνει από τα παθήματά της.

Κι όταν μια χώρα δεν γίνεται καλύτερη μέσα από τις εθνικές τραγωδίες της τότε δεν έχει μέλλον. Είναι πρόοδοςότι δεν έχουμε νεκρούς; Ασφαλώς, η ανθρώπινη ζωή είναι πάνω από όλα. Όμως, είναι θέμα χρόνου να έχουμεξανά τραγωδίες που θα έπρεπε να μας ταρακουνήσουν. Ολους.

Πρώτα από όλους εμάς, τους πολίτες οι οποίοι οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναιμια απλή έκθεση ιδεών. Και ότι πρέπει όλοι μας να συμβάλλουμε στον περιορισμό των επιπτώσεων. Κυρίως δενα κάνουμε επιτέλους πράξη το σεβασμό στο περιβάλλον.

Μια βόλτα στα σημερινά καμένα πριν τη φωτιά, θα έπειθε τον κάθε δύσπιστο βλέποντας το σκουπιδαριό πουαφήνουμε όλοι μας κάθε Σαββατοκύριακο. Το ίδιο θα συμβεί και σε λίγες μέρες μόλις καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός των πυρκαγιών.

Από την άλλη, ένα σοβαρό κράτος απαιτεί και σοβαρές κυβερνήσεις που θα διαχειρίζονται τέτοιες κρίσεις μεεπιτυχία.

Είναι παντελώς αδιάφορο αν οι κυβερνώντες είναι ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ ή ΠΑΣΟΚ. Όταν μιλάμε για την πατρίδα και πώςθα την κάνουμε καλύτερη οφείλουμε να κάνουμε υπερβάσεις.

Αν υπάρχουν ανίκανοι πολιτικοί να κριθούν και να τιμωρηθούν. Και στο Μάτι και τώρα όποιος φταίει, όποιοςδεν έκανε τη δουλειά του καλά, όποιου του έτυχε… η στραβή στη βάρδια, ας πάει επιτέλους σπίτι του.

Να τον στείλει ο λαός, αλλά και να λογοδοτήσει και ενώπιον της Δικαιοσύνης η οποία πρέπει να είναι σκληρήσε τέτοια εγκλήματα. Δεν μπορεί η εγκληματική αμέλεια των υπευθύνων να μην είναι κακούργημα… Δενκάνουμε συγκρίσεις και συμψηφισμούς με το Μάτι. Τότε είχαμε 102 νεκρούς και μια κυβέρνηση που έκανε τον Καραγκιόζη. Κι όποιος νομίζει ότι… πήρε τη ρεβάνς τώρα απλά εξακολουθεί να είναι άθλιος.

Όμως, και η σημερινή κυβέρνηση οφείλει να κάνει σκληρή αυτοκριτική για το τι πήγε στραβά. Ούτε τα… μηδένμποφόρ φταίνε, ούτε ο υπερβολικός καύσωνας.

Αυτό που φταίει είναι η επανειλημμένη και κατ’ εξακολούθηση συστηματική  έλλειψη σχεδίου πρόληψης καιαντιπυρικής πολιτικής.

Ένα σοβαρό κράτος οφείλει να επενδύει τα πάντα στην Πολιτική Προστασία. Γιατί αξίζει τον κόπο αυτοί οιήρωες, οι πυροσβέστες, οι αστυνομικοί, οι εθελοντές, να στηριχθούν.

Οι δικαιολογίες δεν χωράνε, όποιος δεν μπορεί να στηρίξει ένα τόσο μεγάλο διακύβευμα, στα έργα όμως όχι στα λόγια, δεν αξίζει να έχει κανένα δημόσιο αξίωμα.-

Δορυς/Doris, Κατερίνη 5-8-2021