Facebooktwitterlinkedinmail

« Η ηγεμονική δύναμη είναι αυτή που καθορίζει, τι είναι δίκαιο, τι είναι ανθρώπινο δικαίωμα. Και οι νέοι πόλεμοι γίνονται, η συνέχιση της ηθικής με βρώμικα μέσα ».

Τσόμσκι, αμερικανός στοχαστής

Ενδεχομένως οι δυτικοί ηγέτες αρχίζουν να κουράζονται από τον Ζελένσκι και από τα συνεχή  αιτήματα του Κιέβου για χρήματα και όπλα, σε μια εποχή που οι οικονομίες τους εξασθενούν και τα δικά τους οπλοστάσια εξαντλούνται. Ένα πρόσφατο πακέτο στήριξης των ΗΠΑ ύψους 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την Ουκρανία προκάλεσε την κριτική των Ρεπουμπλικανών γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους.

Εάν ο Ζελένσκι συνεχίσει  με τη ρητορική του να επιμένει, ότι η Ουκρανία θα απελευθερώσει όλα τα εδάφη που έχει καταλάβει η Ρωσία από το 2014, οι ξένοι υποστηρικτές του μπορεί να αρχίσουν να τον βλέπουν πλέον ως βάρος.

Αξιωματούχοι στις ΗΠΑ άρχισαν να εκφράζουν αιρετικές απόψεις σε σχέση με τη κυρίαρχη εικόνα. Ο απόστρατος συνταγματάρχης του αμερικανικού στρατού Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ σε τηλεοπτικές του παρεμβάσεις έχει μιλήσει ανοιχτά: «Η Ρωσία δεν θα εγκαταλείψει την Ουκρανία. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν θα χάσουν αυτόν τον πόλεμο. Είναι σαν να. εισβάλλουν οι ΗΠΑ  στο βόρειο Μεξικό και να περιμένουμε ότι θα χάσουμε, ο Βλ. Πούτιν, θα μετέλθει, κάθε θεμιτού και αθεμίτου στρατιωτικού και διπλωματικού μέσου, προκειμένου να επιτύχει των στόχων του ενισχύοντας έτσι το ηγεμονικό κύρος του και την θέση του στους πολύ ισχυρούς ηγέτες του πλανήτη. Η Ρωσία, δεν θα εγκαταλείψει ηττημένη την Ουκρανία, διότι το κόστος θα είναι τεράστιο, θα καταστεί χώρα – παρίας και χωρίς να αποκλείεται η ανατροπή του Ρώσου Προέδρου».

Οι δηλώσεις διαφοροποίησης από το βασικό αφήγημα περισσεύουν. Η τελική διευθέτηση της κατάστασης γύρω από την Ουκρανία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θα ήταν μια λογική επιλογή στην παρούσα κατάσταση, ανέφερε ο επικεφαλής του Μικτού Επιτελείου (CNS) των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, στρατηγός Mark Milley. «Νομίζω ότι η επίλυση της κατάστασης μέσω διαπραγματεύσεων θα ήταν η λογική επιλογή», προσθέτοντας ότι «και οι δύο πλευρές θα πρέπει να καταλήξουν σε αυτό το συμπέρασμα μόνες τους».

Ο Pat Buchanan, σύμβουλος τριών Αμερικανών προέδρων και πολιτικός αναλυτής σημειώνει χαρακτηριστικά: « O πόλεμος δημιουργεί τώρα μεγαλύτερους κινδύνους για τις ΗΠΑ από οποιαδήποτε πρόσθετη ανταμοιβή που θα μπορούσε να έχει από την «αποδυνάμωση της Ρωσίας με περαιτέρω μάχες».
Όπως τονίζει , οι ΗΠΑ θα πρέπει να πιέσουν τον Ζελένσκι στην σύναψη μίας εκεχειρίας και όχι να τον εφοδιάζουν με ακόμη πιο επικίνδυνα όπλα.  «Για τις ΗΠΑ, η επιτακτική ανάγκη είναι ο πόλεμος να περιοριστεί, να μην επεκταθεί και να μην παρασυρθούμε σε έναν ευρύτερο πόλεμο με τη Ρωσία. Η ανεξαρτησία, η εδαφική ακεραιότητα και η δημοκρατική διακυβέρνηση της Ουκρανίας, ενώ υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, δεν αποτελούν ζωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Κανένα από αυτά δεν δικαιολογεί έναν πόλεμο με τη Ρωσία που θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια και, εάν κλιμακωθεί σε πυρηνικά όπλα, την ίδια την επιβίωση της χώρας μας», επισημαίνει ο ίδιος.

Ο Κίσινγκερ από τη πλευρά του είπε ότι, σε οποιαδήποτε διευθέτηση υπό διαπραγμάτευση, η Ουκρανία πιθανότατα θα πρέπει να παραχωρήσει κάποια εδάφη στη Ρωσία,  θα πρέπει να αποδεχθεί την απώλεια της Κριμαίας και να ακολουθήσουν συνομιλίες για τα περαιτέρω.  Η σχολή σκέψης Κίσινγκερ εντάσσεται στο πλαίσιο της Realpolitic.  Με βάση αυτή την προσέγγιση θεωρείται στρατηγικό λάθος η οριστική απομάκρυνση της Ρωσίας από τη Δύση και ως εκ τούτου οι ακόμα πιο στενές σχέσεις της με την Κίνα. Οι συχνές δηλώσεις του

Κίσινγκερ για την Ουκρανική κρίση, ίσως να μην είναι τυχαίες, ενδεχομένως να προετοιμάζουν το έδαφος για μία αλλαγή στάσης και οπτικής έναντι του Κρεμλίνου.

Πριν λίγες μέρες οι The New York Times έγραψαν ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν θα πρέπει να καταστήσει σαφές στον πρόεδρο Ζελένσκι και τον λαό του ότι υπάρχει ένα όριο στο πόσο μακριά θα φτάσουν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Είναι επιτακτική ανάγκη-σημειώνεται στο άρθρο- οι αποφάσεις της ουκρανικής κυβέρνησης να βασίζονται σε μια ρεαλιστική αξιολόγηση, για το  πόση ακόμη καταστροφή μπορεί να αντέξει η Ουκρανία.

Νωρίτερα, η ευρωπαϊκή έκδοση του Politico σημείωνε ότι οι ηγέτες της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας άρχισαν να μιλούν για τη σημασία μιας κατάπαυσης του πυρός και μιας ειρηνευτικής συμφωνίας. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στην Ευρώπη «η σοβαρή ανησυχία είναι ότι μια τυχόν ουκρανική νίκη θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει τη Ρωσία, να την καταστήσει ακόμη πιο απρόβλεπτη και την εξομάλυνση των ενεργειακών δεσμών ακόμη πιο ανέφικτη».

Μετά από  μία ανάπαυλα οι δίαυλοι επικοινωνίας ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και τη Μόσχα φαίνεται ότι άρχισαν να λειτουργούν. Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσίας Βαλέρι Γκεράσιμοφ και ο αρχηγός του αμερικανικού Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας στρατηγός Μαρκ Μάιλι είχαν τηλεφωνική επικοινωνία, μετέδωσε το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων RIA, επικαλούμενο το ρωσικό υπουργείο Άμυνας. Η επικοινωνία αυτή δημιουργεί έστω αμυδρές ελπίδες ότι κάτι αλλάζει και ενδεχομένως η Ουάσιγκτον προετοιμάζει την επόμενη μέρα. Παρά ταύτα είναι άγνωστη η σκοπιμότητα της συνομιλίας, ήταν μία προλείανση του κλίματος για μία συνθηκολόγηση ή μήπως αποσκοπούσε  στο να τεθούν τα όρια, ώστε να μην επεκταθούν οι συγκρούσεις  πέρα από το έδαφος της Ουκρανίας;

Εν τω μεταξύ οι ηγέτες στην Ανατολική Ευρώπη έχουν αρχίσει να ανησυχούν για την προθυμία ορισμένων από  τους  δυτικοευρωπαίους ομολόγους  τους να συνομιλήσουν με τον Πούτιν , τονίζοντας τις διιστάμενες απόψεις μεταξύ των δυτικών συμμάχων σχετικά με τον τρόπο χειρισμού της διπλωματίας με τη Μόσχα. Αναζωπυρώνεται η υποψία ότι ορισμένες χώρες της ΕΕ πιέζουν το Κίεβο να παραχωρήσει εδάφη για να τερματιστεί ο πόλεμος.

Μία  επικοινωνία που προκάλεσε αντιδράσεις ήταν η τηλεφωνική επικοινωνία 80 λεπτών του  Γερμανού καγκελάριου Σόλτς και του Γάλλου πρόεδρου Μακρόν με τον Πούτιν, στην οποία  ο Ρώσος πρόεδρος τους είπε, ότι η Μόσχα είναι πρόθυμη να βρει τρόπους να ξεμπλοκάρει τις εξαγωγές σιτηρών από τα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας της Ουκρανίας και ότι θα μπορούσε να αυξήσει τα δικά της λιπάσματα και την αγροτική της παραγωγή, εάν αρθούν οι σχετικές κυρώσεις, όπως γράφουν οι Financial Times.
Η επικοινωνία αυτή ακολούθησε χρονικά τη συνομιλία του Πούτιν με τον Ιταλό πρωθυπουργό Μάριο Ντράγκι σε μια προσπάθεια να αμβλυνθεί η παγκόσμια επισιτιστική κρίση που απειλεί ιδιαίτερα τις αναπτυσσόμενες χώρες.

Και  η Ρώμη αρχίζει να κάνει δεύτερες σκέψεις, ο Di Maio είπε στον Guterres: «Ένας από τους περιορισμούς των μέχρι τώρα προσπαθειών είναι ότι, αν και σημαντικές, είναι μεμονωμένες πρωτοβουλίες.
Καλύτερα να κινητοποιηθούν αρκετοί διεθνείς εταίροι με συντονισμένο τρόπο
», ανέφερε ο Di Maio, επισημαίνοντας ότι η Ιταλία πιέζει για μια ειρηνευτική λύση και θέλει η ΕΕ να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο. Σε προηγούμενο χρόνο, σχέδιο για την κατάπαυση του πυρός και για την ειρηνική διευθέτηση στην Ουκρανία κατέθεσε η Ιταλία στα Ηνωμένα Έθνη σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας La Repubblica. Βάσει του σχεδίου αυτού, το ειρηνευτικό σχέδιο αποτελείται από τέσσερα στάδια, με το πρώτο να κάνει λόγο για κατάπαυση πυρός και με το τελευταίο για μια γενική συμφωνία για τις εγγυήσεις ασφαλείας στην Ευρώπη. Ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών επανέλαβε τέλος, ότι «με την Ρωσία πρέπει να παραμείνει ανοικτός ένας δίαυλος διαλόγου, διότι μόνον η Ρωσία μπορεί να μας οδηγήσει στην ειρήνη, και είναι αυτό ακριβώς που κάνουμε».

Παράλληλα την ίδια ώρα, ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Ντράγκι εμφανίστηκε ιδιαίτερα προβληματισμένος, καλώντας μάλιστα τον Τζο Μπάιντεν να τηλεφωνήσει στον Βλαντίμιρ Πούτιν, ώστε να τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Μετά την επιστροφή του από τις ΗΠΑ, κατά τη χθεσινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, ο Μάριο Ντράγκι τόνισε ότι για να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία πρέπει όλοι να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι, αρχίζοντας από τη Ρωσία και τις ΗΠΑ.

 Όπως γράφει στην ηλεκτρονική της έκδοση η εφημερίδα «La Repubblica», o Ιταλός τεχνοκράτης πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι «στο πλαίσιο αυτό, ο Τζο Μπάιντεν πρέπει να τηλεφωνήσει στον Πούτιν».

Οι παρεμβάσεις  της Ιταλίας πληθαίνουν, καθώς ο γραμματέας της  Λέγκας του Βορρά  Salvini  ανέφερε ότι είναι λάθος επιλογή η συντήρηση του πολέμου. Τονίζοντας  ότι οι ευρωπαϊκές χώρες που ρίχνουν όπλα στην περιοχή καθιστούν την ειρήνη όλο και πιο ανέφικτη. «Υπάρχουν κάποιες χώρες στην Ευρώπη που τάσσονται υπέρ του πολέμου, αλλά η Ιταλία, η Γαλλία και η Γερμανία πρέπει να δράσουν για την ειρήνη,  Αν δαπανηθούν 80 δισεκατομμύρια ευρώ για όπλα στην Ευρώπη, θα είναι δύσκολο να επιτευχθεί ειρήνη, όσο περισσότερα όπλα υπάρχουν, τόσο πιο δύσκολη θα είναι η ειρήνη», προειδοποίησε.

Την  αποδόμηση του αρχικού αφηγήματος επιβεβαιώνει με παρέμβασή του  και ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ.  Μιλώντας στο Ελσίνκι την πρωτεύουσα της Φινλανδίας  ανέφερε ότι «μπορεί να υπάρξει ειρήνη στην Ουκρανία αλλά το ερώτημα είναι πόσες εδαφικές παραχωρήσεις θα δοθούν». Είναι   η πρώτη φορά που το ΝΑΤΟ μιλάει για εδαφικές παραχωρήσεις Ουκρανικού εδάφους στην Ρωσία με αντάλλαγμα την ειρήνη…

 Δηλώσεις Ζελένσκι
Σε μια αποκάλυψη που θα συζητηθεί προχώρησε ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντιμίρ Ζελένσκι, καθώς τόνισε πως του έγινε νύξη από τον Εμανουέλ Μακρόν να παραδώσει εδάφη της χώρας του στον Βλαντιμίρ Πούτιν ώστε να τελειώσει ο πόλεμος!

«Μου φαίνεται ότι κάτι τέτοιο δεν είναι σωστό. Δεν είμαστε έτοιμοι να σώσουμε κάτι ή κάποιον και να χάσουμε εδάφη για αυτό. Πρόκειται περί χαμένου χρόνου», τόνισε ο Ουκρανός πρόεδρος. «Δεν πρέπει να αναζητούμε μια διέξοδο για τη Ρωσία και ο Μακρόν το κάνει εις μάτην», δήλωσε ο Ζελένσκι προσθέτοντας, «ξέρω ότι ήθελε να έχει αποτελέσματα στη διαμεσολάβηση μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας, αλλά δεν τα είχε. Μέχρις ότου η ίδια η Ρωσία θελήσει και καταλάβει ότι έχει ανάγκη (το τέλος του πολέμου) δεν θα αναζητήσει καμιά διέξοδο», πρόσθεσε ο Ουκρανός πρόεδρος.

Ο Μακρόν επιπρόσθετα είχε δηλώσει ότι για να τεθεί τέλος στον πόλεμο που διεξάγει στην Ουκρανία ο ρωσικός στρατός, η ειρήνη θα πρέπει να οικοδομείται χωρίς να ταπεινώνεται η Ρωσία.

Πέρα από τις επιπτώσεις του πολέμου στην ευρωπαϊκή οικονομία,  ορισμένες δυτικές πρωτεύουσες φοβούνται ότι η διαφαινόμενη επισιτιστική κρίση και οι καταστροφικές επιπτώσεις της στα φτωχά νοικοκυριά στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν ένα νέο κύμα μετανάστευσης προς την Ευρώπη.

Αντί επιλόγου θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι σχεδόν  όλες οι άμεσες ή έμμεσες επεμβάσεις της Ουάσιγκτον  στον δύσμοιρο αυτόν πλανήτη προκάλεσαν δεινά, καταστροφή, τεράστιες ανθρώπινες απώλειες, βλ. τις επεμβάσεις σε Βιετνάμ,  Ιράκ, Αφγανιστάν καθώς  και πληθυσμιακές αναταράξεις, όπως η  ραγδαία  αύξηση της μετανάστευσης, μετά την Αραβική Άνοιξη. Πέραν των αρνητικών επιπτώσεων, όλες αυτές  οι επεμβάσεις δεν προσκόμισαν  το προσδοκώμενο όφελος για την υπερδύναμη, Το ίδιο πιστεύω θα συμβεί και στην προκείμενη Ουκρανική κρίση με μοναδικό όφελος την απομείωση της στρατιωτικής και οικονομικής ισχύος της Ρωσίας. Μια χώρα όμως καταστρέφεται -δεν θα είναι και η  πρώτη- εκατομμύρια πρόσφυγες βιώνουν το δικό τους δράμα, νέοι  σκοτώνονται, παιδιά μένουν ορφανά, οικογένειες σε όλο τον κόσμο θα πεινάσουν,  κατεστραμμένα όνειρα, χαμένες ζωές, χιλιάδες θύματα.

 Επιπρόσθετα πολλά από τα οπλικά συστήματα που αφθόνως διοχετεύονται στην Ουκρανία, καθομολογία των αμερικανών έχουν  ανεξέλεγκτη  διαδρομή  και κατάληξη.  Προς επιβεβαίωση, ο γενικός διευθυντής της Ιντερπόλ Γιούργκεν Στοκ, έκανε έκκληση στις χώρες να παρακολουθούν την πορεία των όπλων που στέλνουν στην Ουκρανία, καθώς ένας μεγάλος αριθμός από αυτά αναμένεται να καταλήξουν σε χέρια εγκληματιών στην Ευρώπη και πέραν αυτής! Κατά πληροφορίες  μέρος τους πωλείται  μέσω του dark διαδικτύου και μέσω άλλων κυκλωμάτων. Το ερώτημα που τίθεται είναι ποιοι είναι οι αγοραστές και που θα τα χρησιμοποιήσουν;

Κλείνοντας  να αναφέρω την εκτίμηση, ότι εάν η Μέρκελ είχε παραμείνει στην εξουσία, η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία πιθανόν να  είχε αποσοβηθεί. Η καγκελάριος είχε ένα ειδικό βάρος στην ευρωπαϊκή πολιτική και καλή «χημεία» με τον Πούτιν, που πιθανόν να λειτουργούσαν σαν ανάχωμα στα σχέδια της Ουάσιγκτον.

Υπενθυμίζεται ότι Γερμανία και Ρωσία, αλλά και προσωπικά Μέρκελ και Πούτιν, κατάφεραν να ξεπεράσουν τις έντονες αμερικανικές αντιδράσεις και να επιβάλουν την ολοκλήρωση του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream 2. Θα διακινδυνεύσω μία πρόβλεψη: Αν η Ευρώπη  σταθεί στο ύψος του γεωπολιτικού  μεγέθους της και κάτω από την πίεση των λαϊκών αντιδράσεων,  διαφοροποιηθεί από την πολιτική που της έχει κατ’ ουσίαν επιβληθεί από την Ουάσιγκτον, προβλέπω εν ευθέτω χρόνω τη λειτουργία του Nord Stream 2. Γεγονός που θα αλλάξει άρδην τα δεδομένα…

Γεώργιος Βενέτης

Εκπαιδευτικός-πτυχ. Πολιτικών Επιστημών