Facebooktwitterlinkedinmail

Είμαστε προς τα τέλη του Ιούνη.Στην καρδιά του καλοκαιριού. Ενός φετινού καλοκαιριού, που οι άρχοντες και το προσωπικό τους, προσπαθούν πάσει δυνάμει να μας το κάνουν  μαύρο ίσως για να μας θυμίσουν το ασπρόμαυρο του παλιού καλού Ελληνικού κινηματογράφου.

 

Λάμπρος Κωνσταντάρας (Αθήνα, 13 Μαρτίου 1913 – Βούλα, 28 Ιουνίου 1985) υπήρξε δημοφιλής Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας έπαιξε στο ελληνικό θέατρο για 40 χρόνια, μετέχοντας σε 191 παραστάσεις. Εμφανίστηκε σε πολλές ελληνικές πόλεις, καθώς επίσης και στην Κύπρο, την Κωνσταντινούπολη και την Αλεξάνδρεια. Η πρώτη του παράσταση στην Ελλάδα ήταν το καλοκαίρι του 1938 με τον θίασο της Κατερίνας Ανδρεάδη στο έργο «Τα παράσημα της γριούλας» του Φ. Μπάρυ και η τελευταία τον χειμώνα του 1978 με τον θίασο Λάμπρου Κωνσταντάρα – Νίκου Ρίζου – Μάρως Κοντού στο μιούζικαλ «Τρελές επαφές ρωμέικου τύπου» του Κώστα Πρετεντέρη.

Ο Λάμπρος Κωνσταντάρας έπαιξε σε 75 ελληνικές ταινίες, σε τέσσερις που γυρίστηκαν στη Γαλλία την δεκαετία του 1930 («Αν ξανανεβούμε προς τα Ηλύσια Πεδία», «Σχολείο γυναικών», «Κουρσάρος», ενώ είναι άγνωστος ο τίτλος της τελευταίας) και σε μία ελληνική που γυρίστηκε στην Αίγυπτο το 1950, αλλά δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία γι αυτήν την ταινία. Οι ελληνικές ταινίες:

1939 Το τραγούδι του χωρισμού (σκ: Φιλοποίμην Φίνος)

1943 Η φωνή της καρδιάς (σεν.-σκ: Δημήτρης Ιωαννόπουλος) … Τζώρτζης

1945 Ραγισμένες καρδιές (σκ: Ορέστης Λάσκος) … Άλκης

1946 Πρόσωπα λησμονημένα (σεν.-σκ: Γιώργος Τζαβέλλας) … Παύλος

1946 Καταδρομή στο Αιγαίον (σεν.-σκ: Μιχάλης Καραγάτσης) … Αλέξης Κομνηνός

1947 Μαρίνα (σκ: Αλέκος Σακελλάριος)

1947 Άννα Ροδίτη (σκ: Μιχάλης Γαζιάδης, Γιάννης Φιλίππου) … Άρης Γαλανός

1949 Διαγωγή μηδέν (σκ: Μιχάλης Γαζιάδης, Γιάννης Φιλίπου) … Φώτης

1950 Οι απάχηδες των Αθηνών (σεν.-σκ: Ηλίας Παρασκευάς) … Κώστας

1951 Εκείνες που δεν πρέπει ν’ αγαπούν (σκ: Αλέκος Σακελλάριος) … Γιώργος

1952 Άγγελος με χειροπέδες (σεν.-σκ: Αντώνης Παπαδαντωνάκης) … Πέτρος

1953 Οι ουρανοί είναι δικοί μας (σκ: Ντίνος Δημόπουλος)

1955 Ούτε γάτα, ούτε ζημιά (σκ: Αλέκος Σακελλάριος) … Νίκος Κουτρουμπάς

1956 Ο ζηλιαρόγατος (σεν.-σκ: Γιώργος Τζαβέλλας) … Σπύρος Αργυρίου

1956 Η δούκισσα της Πλακεντίας (σεν.-σκ: Μαρία Πλυτά) … Κάρολος Λεμπρέν (Δουξ της Πλακεντίας)

1956 Η άγνωστος (σκ: Ορέστης Λάσκος) … Στέφανος Πετρίδης

1957 Συγχώρεσε με παιδί μου (σκ. Γιώργος Αρίων)

1957 Μαρία Πενταγιώτισσα (σκ: Κώστας Ανδρίτσος) … Αρμάος

1957 Η μοίρα γράφει την ιστορία (σεν.-σκ: Δημήτρης Ιωαννόπουλος) … Άρης Δερμέζης

1958 Το τρελοκόριτσο (σκ: Δημήτρης Δαδήρας) … Παπαδόπουλος

1958 Δύο αγάπες, δύο κόσμοι (σκ: Ηλίας Παρασκευάς) … Κώστας Κοσμίδης

1958 Διακοπές στην Αίγινα (σεν.-σκ: Ανδρέας Λαμπρινός) … Τζώνης

1959 Το παραστράτημα μιας αθώας (σκ: Κώστας Ανδρίτσος)

1959 Το αγοροκόριτσο (σκ: Ντίμης Δαδήρας) … πατέρας

1959 Ταξίδι με τον έρωτα (σκ: Ανδρέας Λαμπρινός) … Λάμπρος

1960 Τυφλός άγγελος (σκ: Ερρίκος Θαλασσινός)

1960 Κρουαζιερα στη Ροδο (σεν.-σκ.: Γιάννης Δαλιανίδης) … Πέτρος Ράμπος

1960 Ερωτικά παιχνίδια (σκ: Γιώργος Θεοδοσιάδης) … Μάνος

1960 Ένας Δον Ζουάν για κλάματα (Το μωρό μου) (σκ: Ντίμης Δαδήρας) … Αλέξης Δεπάστας

1960 Είμαι αθώος (σκ: Ντίνος Κατσουρίδης) … Συντ/ρχης Πικάρ

1960 Αντίο ζωή (σκ: Ορέστης Λάσκος) … γιατρός Στέφανος Βρανάς

1961 Λάθος στον έρωτα (σκ: Χρήστος Κυριακόπουλος) … Αντώνης Μίχαλος

1961 Η Λίζα και η άλλη (σκ: Ντίνος Δημόπουλος) … Μικές Γαβρήλογλου

1961 Η Αλίκη στο ναυτικό (Αλέκος Σακελλάριος) … πλοίαρχος, πολ. ναυτικού

1962 Κατηγορούμενος ο έρως (σκ: Γκρεγκ Τάλλας) … Αχιλλέας

1962 Θρίαμβος (σκ: Αριστείδης Καρύδης-Φουκς)

1963 Χτυποκάρδια στο θρανίο (σκ: Αλέκος Σακελλάριος) … Λάμπρος Πετροβασίλης

1963 Ο μπαμπάς μου κι εγώ (σκ: Ερρίκος Θαλασσινός) … Λέων Μαυρογιάννης

1963 Ο κύριος πτέραρχος (σκ: Ντίνος Κατσουρίδης) … πτέραρχος Παπαοικονόμου

1963 Ο καζανόβας (σκ: Σωκράτης Καψάσκης) … Γιώργος Χατζηγεωργαλάς

1963 Μικροί και μεγάλοι εν δράσει (σκ. Ορέστης Λάσκος) … Αντώνης Ζορμπάς

1963 Αυτό το κάτι άλλο (σκ: Γιώργος Λαζαρίδης) … Λάζαρος Πεναρής

1964 Ο εαυτούλης μου (σκ: Ορέστης Λάσκος) … Γιάγκος Αγγελής

1964 Θα σε κάνω βασίλισσα σεν.-σκ: Αλέκος Σακελλάριος) … Πιτ Παπαθεοφιλόπουλος

1964 Η χαρτοπαίχτρα (σκ: Γιάννης Δαλιανίδης) … Ανδρέας Οικονομίδης

1964 Η βίλα των οργίων (σκ: Ντίνος Δημόπουλος) … Χάρης Ζάβαλος

1965 Υπάρχει και φιλότιμο (σεν.-σκ: Αλέκος Σακελλάριος) … Ανδρέας Μαυρογυαλούρος

1965 Υιέ μου υιέ μου (σκ: Γρηγόρης Γρηγορίου)… Αντώνης Χατζηλουκάς

1965 Επιστροφή (σκ: Ερρίκος Ανδρέου) … θείος Πέτρος

1966 Τζένη-Τζένη (σκ: Ντίνος Δημόπουλος) … Μίλτος Κασσανδρής

1966 Να ζει κανείς ή να μη ζει; (σκ: Ορέστης Λάσκος) … Γιώργος Αλεξίου

1966 Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (σκ: Αλέκος Σακελλάριος) Αντώνης Δέλβης

1966 Η γυναίκα μου τρελάθηκε (σκ: Δημήτρης Νικολαΐδης) … Μάνος

1967 Πατέρα κάτσε φρόνιμα (σκ: Κώστας Καραγιάννης) … Αντώνης Παπασταφίδας

1967 Ο σπαγγοραμμένος (σκ: Κώστας Καραγιάννης) … Λάμπρος Σκουντρής

1967 Ο γεροντοκόρος (σκ: Ορέστης Λάσκος) … Θανάσης Μπαρούτσος

1967 Κάτι κουρασμένα παλικάρια (σκ: Ντίνος Δημόπουυλος) … Ντίνος Διαμαντίδης

1967 Δημήτρη μου Δημήτρη μου (σκ: Κώστας Καραγιάννης) … Πελάτης

1967 Βίβα Ρένα (σκ: Κώστας Καραγιάννης) … Λάμπρος Φωκάς

1967 Αν όλες οι γυναίκες του κόσμου (σκ: Νέστορας Μάτσας) … Αγγελής

1967 Ο στρίγγλος που έγινε αρνάκι (σεν.-σκ: Αλέκος Σακελλάριος) … Λεωνίδας Πετρόχειλος

1968 Ο τρελός τα ‘χει 400 (σκ: Κωστας Καραγιαννης) … Λάμπρος Λαμπρέτας

1968 Ο Ρωμιός έχει φιλότιμο (σεν.-σκ: Αλέκος Σακελλάριος) … Τηλέμαχος Καραντάρης

1968 Καπετάν φάντης μπαστούνι (σεν.-σκ: Αλέκος Σακελλάριος) … καπετάν Ανδρέας

1969 Ο τζαναμπέτης (σκ: Κώστας Καραγιάννης) … Νεόφυτος Φωτεινός

1969 Ο μπλοφατζής (σκ: Βασίλης Γεωργιάδης) … Παρασκευάς Καρατζόβαγλου / Τζον Χάλαρης

1969 Ησαΐα, μη χορεύεις (σκ: Κώστας Καραγιάννης) … Ησαΐας Στεφανάκης

1970 Κρίμα το μπόι σου (σκ: Κώστας Καραγιάννης) … Μάριος Δεληπέτρου

1970 Ένας τρελός γλεντζές (σκ: Κώστας Καραγιάννης) … Πάνος Πάμπανος / Τίκος

1971 Της ζήλειας τα καμώματα (σκ: Ορέστης Λάσκος) … Παύλος Κουντουράτος

1971 Πίσω μου σ’ έχω σατανά (σκ: Ντίνος Δημόπουλος) … Παύλος Κουντουράς

1971 Ο τρελοπενηντάρης (σεν. Κώστας Πρετεντέρης-σκ.: Κώστας Καραγιάννης) … Ανδρέας Τεπενδρής

1971 Ο φαφλατάς (σκ: Κώστας Πρετεντέρης) … Δημοσθένης Λαμπρούκος/ λόρδος Κάλαχαν

1972 Τι 30, τι 40, τι 50 (σκ: Κώστας Καραγιάννης) … Ζάχος Φωκιανός

1972 Ο άνθρωπος που έσπαγε πλάκα (σκ: Κώστας Καραγιάννης) … Λάζαρος Χατζηφλόκας

1972 Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζέστη (σκ: Κώστας Καραγιάννης) … Λουκάς Μπόμπολας

1973 Ο φαντασμένος (σκ: Ντίνος Δημόπουλος) … Μάκης Καρασίνης

1981 Ο Λαμπρούκος μπαλαντέρ (σκ: Κώστας Καραγιάννης) … Λάμπρος Κομνηνός

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ


Εδώ και δυο χρόνια ένας άνθρωπος μένει έγκλειστος στον ίδιο τον εαυτό του…Πρόκειται για τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, που απομονωμένος σ΄ενα διαμέρισμα στη Βάρκιζα,με τη γυναίκα του Φιλιώ, δεν θέλει να μιλήσει με κανένα, αποφεύγει να διαβάσει εφημερίδα και να δει τηλεόραση – εκτός από τα αθλητικά – και με πείσμα έχει κόψει τον ομφάλιο λώρο με τον έξω κόσμο…

Έγκλειστος ποιός; Ο Λάμπρος που όταν βρισκότανε σε αέναη κίνηση, έσφυζε από ζωή πάνω στη σκηνή του θεάτρου, μπροστά στα φώτα και τις κάμερες, ανάμεσα στους φίλους και τις θαυμάστριες, στον ανώνυμο κόσμο που τον λάτρευε…Τώρα δεν μιλάει σε κανένα, παρά μόνο στη γυναίκα του Φιλιώ και στο γιό του Δημήτρη, όταν έρχεται να τον δει… Οι κουβέντες του οι απαραίτητες, συνοδευόμενες από νοήματα…Ναί – Όχι – Νερό… Λέξεις συντήρησης, απομόνωσης και γαλήνης, της σιωπής…

… « Στο διάβολο », λέει ο Λάμπρος. Είναι η μόνη φράση που βγαίνει πεντακάθαρα από το στόμα του…Και μετά γράφει στο χαρτί, με το αριστερό του χέρι, τρεις συγκλονιστικές λέξεις: «γιατί σε μένα;»…

Όταν τον είδα, βρισκόταν ανακαθιστός στο κρεβάτι του με φανελίτσα και σλιπάκι. Άντρακλας. Απαράλλαχτος όπως πριν 25 χρόνια, που έπαιζε τερματοφύλακας στην ομάδα των ηθοποιών κατά των δημοσιογράφων…

-Γειά σου παιχταρά τερματοφύλακα, του είπα, έσκυψα και τον φίλησα.

Το βλέμμα του καρφώθηκε σαν μαχαιριά στα μάτια μου. Και τα δικά του, τα καταγάλανα, βουρκώσανε… Είμαι σίγουρος πως χάρηκε που τον είπα παιχταρά, παρά να τον εξυμνούσα ως ηθοποιό ή ως δον ζουάν ή ως ρέκορντμαν ακροαματικότητας στη τηλεόραση, αφού ως «Λαμπρούκος» είχε πλησιάσει το εκατό τα εκατό!

…Κι΄όταν κάποιοι θαυμαστές περνάνε κάτω από τη βεράντα του στο πρώτο όροφο    και τον γνωρίζουν, αυτός τους γνέφει με το σήμα της νίκης… Γιατί ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, αν και κλεισμένος σιωπηλά στον εαυτό του, ξέρει πως έχει νικήσει όλα τα ανθρώπινα πάθη…Τον εγωισμό, την αλαζονεία, την απληστία και τόσα άλλα…