Facebooktwitterlinkedinmail

Παρά την πανδημία που έχει αφαιρέσει ζωές παρά το δυστύχημα  στα Τέμπη παρά τις υποκλοπές και τις δολοφονίες σημαντικό είναι να εντοπίσουμε τα τεκταινόμενα της επόμενης ημέρας. Με τη λογική της παγκοσμιοποίησης που υφίσταται σήμερα, στη γη, τα κράτη έχουν απολέσει εξουσίες και μετατράπηκαν σε θεματοφύλακες κεφαλαίων πολυεθνικών κλπ.

Αυτό έχει δημιουργήσει μια αστική τάξη η οποία χάνει καθημερινά κεκτημένα ετών. Μία στην ουσία φτωχοποιημένη μεσαία τάξη.

Εδώ όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όλες οι επαναστάσεις αιματηρές και μη γίνανε από τη μεσαία τάξη. Βλέπε Γαλλική επανάσταση ,επανάσταση Ρωσίας ,βιομηχανική και όσο πίσω και αν γυρίσουμε καταλαβαίνουμε ότι είναι αυτή που διαμορφώνει αλλαγές .Ίσως μοναδική εξαίρεση να αποτελεί ο δεύτερος παγκόσμιος

Πριν της Γαλλικής επανάστασης η εξουσία ήταν κληρονομική με  διαφοροποιημένες μικρές αναλαμπές.

Σήμερα το ρόλο της κληρονομικότητας της εξουσίας κατέχουν πολυεθνικές και μία παγκόσμια ελίτ (στην ουσία ιδιοκτήτες των πολυεθνικών κλπ).

Το παιχνίδι δεν θα έχει μεγάλες διαφορές, θα δούμε μία από τα ίδια. Παλαιότερα ονομαζόταν κληρονομικότητα (Βασιλεία κ.λπ.) σήμερα ονομάζεται ελίτ. Ο αντίπαλος πάλι ο ίδιος, η μεσαία τάξη.

Nα πούμε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται; Μάλλον θα της έδινα μια σπειροειδή μορφή επαναλαμβανόμενη μεν αλλά με τις διαφορετικότητες της εκάστοτε εποχής.

Τα όπλα της ελίτ ή της σημερινής Βασιλείας, που κατά κάποιο τρόπο διαθέτει είναι δύο βασικά. Το πρώτο το συναντάμε σε κάθε εποχή. Πρόκειται για τα κατακάθια που λειτουργούν ως υποχείρια. Ρουφιάνοι και διεφθαρμένοι υπήρχαν πάντα όπως και θα υπάρχουν και πάντα. Αν χρειαζόταν να γράψει ο ιστορικός για αυτή την κάστα των ανθρώπων μόνο η απλή αναφορά σε ονόματα θα γέμιζε μία βιβλιοθήκη ίση με μία Ελλάδα. Ο ιστορικός προτιμά να ασχοληθεί με την ηρωική πράξη, να τη γεμίσει με δάφνες και σπανίως κάνει αναφορές σε αυτά τα κατακάθια που συνήθως διαφεύγουν αλώβητα και κερδισμένα. Σε αυτό το σημείο ,αφού αναφερθήκαμε σε ήρωες, σπανίως να μην κρύβεται ιδιοτέλεια πίσω από ηρωικές πράξεις. Για πιο λόγο άλλωστε να συμβεί;

Επιστρέφοντας στο σήμερα τα παραδείγματα πολλά, τόσο σε διεφθαρμένους όσο και σε ήρωες είτε αυτοί είναι ανιδιοτελείς είτε όχι. Κύριο συστατικό της διαφθοράς η δημοσιογραφία. Το ζούμε καθημερινά στο πετσί μας, και ενώ γνωρίζουμε ότι είναι ο μεγάλος διεφθαρμένος άρα και ελεγχόμενος της ελίτ παρ’ όλα αυτά συνειδητά ή υποσυνείδητα δεχόμαστε τις απόψεις που προωθεί.

Υπάρχει βέβαια και η άλλη πλευρά της ορθής δημοσιογραφίας που όταν η ελίτ (εξουσία) δεν μπορεί να τη συκοφαντήσει, μέσω ενός ισχυρότατου λαϊκισμού, τότε τη συναντάμε σε χαντάκια ή σε κάποιες φυλακές να προσπαθεί να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας.Ζωντανό παράδειγμα ο Άσσαντ αλλά και τόσοι δημοσιογράφοι που δολοφονήθηκαν -αυτοκτόνησαν ή τους αυτοκτόνησαν.

Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Υπάρχει η επίσημη εξουσία η Δικαστική που επίσης χαρακτηρίζεται από τρεις κατηγορίες δικαστών. Αυτών που παίζουν το δικό τους ρόλο στην ισχυροποίηση της διαφθοράς, αυτών που προτιμούν να μένουν αμέτοχοι και παίζουν τον ρόλο του Πόντιου Πιλάτου και τέλος αυτών που προσπαθούν να χτυπήσουν αυτή τη σάπια κατάσταση κάνοντας απλά σωστά τη δουλειά τους .Όπως καταλαβαίνετε σε αυτό το σημείο καλό είναι να αποφύγουμε ονόματα γιατί και αυτά που γνωρίζουμε (δεν έχει τελεσιδικήσει τίποτα ακόμη στη χώρα μας). Και εδώ θα συναντήσουμε τους ήρωες που προσπαθούν να διορθώσουν τα κακώς κείμενα αλλά τους έχουμε δει να αναγκάζονται σε παραιτήσεις ή ακόμη και να χρειάζεται να μετακομίσουν σε άλλη ήπειρο. Αναφερθήκαμε και σε Τρίτη κατηγορία, πρόκειται γι αυτούς τους πόντιους Πιλάτους που η φοβία τους κάνει συνένοχους της διαφθοράς.

Μιλήσαμε όμως και για δεύτερο όπλο της ελίτ ή αν θέλετε δεύτερη δίοδο ώστε να μην αλλάξουν αυτά που ισχύουν και βολεύουν την εκάστοτε ελίτ της ιστορίας αλλά και τους θεματοφύλακές τους, που όπως είπαμε είναι τα Κράτη.

Το δεύτερο είναι πιο ακραίο και θα πρόκειται για την ύστατη λύση. Μιλώ γι’ αυτό του Εθνικισμού που ξέρουν να εφευρίσκουν κυρίως δεξιές κυβερνήσεις για να διατηρήσουν το διαίρει και βασίλευε. Αυτό που δεν θα ήθελε με τίποτε η άρχουσα τάξη είναι την ένωση της αστικής μεσαίας τάξης αλλά και των υπολοίπων.

Κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό και θα σήμαινε την πτώση της σημερινής ελίτ και όπως μας έχει διδάξει η ιστορία τη δημιουργία μίας νέας άρχουσας τάξης όπου στην αρχή θα διέπεται από δικαιοσύνη ελευθερία αλλά με τον καιρό το μικρόβιο της εξουσίας θα δημιουργήσει μία νέα ελίτ καταπιεστική διαπλεκόμενη διεφθαρμένη που θα επιβληθεί και θα καταπιέσει ελευθερίες δικαιώματα κλπ.

Διαιρούμε τα κράτη σε έθνη δημιουργούμε εθνικιστικές συνθήκες ώστε ο άνθρωπος να βλέπει σαν εχθρό τον γείτονα και όχι τον καταπιεστή.

Μικρογραφία του φαινομένου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η Γιουγκοσλαβία όπου ο εθνικισμός την κατακρεούργησε δημιουργώντας υποχείρια της ελίτ.

Αντίστροφο φαινόμενο έχουμε στην κραταιά Σοβιετική Ένωση που και εκεί στο τέλος συναντάμε τη δημιουργία ενός status δημιουργίας κρατών εθνών υποχείριων αποσπώμενων από την Ρωσία.

Σε ακραία περίπτωση ο έντονος εθνικισμός μπορεί να οδηγήσει σε χαοτικές καταστάσεις.

Αυτά λίγο πριν τη δύση της ισχυρής παντοκράτειρας Αμερικής δημιουργώντας ένα νέο status της παντοδυναμίας των BRICS