Facebooktwitterlinkedinmail

Ανθρωποι κλονισμένοι, με βλέμμα κενό, τριγυρνούν ανάμεσα σε σκελετούς από λυόμενα σπίτια, καρβουνιασμένα σπίτια, μαυρισμένους τοίχους, καμένα πεύκα και θάμνους.

Γυναίκες με σκούπες παλεύουν να συνεφέρουν τα απομεινάρια από το σπιτικό τους και από τη ζωή τους.

Ανδρες μαζεύουν ό,τι έχει περισωθεί και φορτώνουν τα πορτμπαγκάζ των αυτοκινήτων τους. Παιδιά χωρίς χαμόγελο κοιτούν τα πάντα με τα έκπληκτά τους μάτια.

Ο,τι απέμεινε από ένα σπίτι στο Πανόραμα 2 της Κινέτας
Ο,τι απέμεινε από ένα σπίτι στο Πανόραμα 2 της Κινέτας | 

Η επόμενη ημέρα στην Κινέτα, μετά την προχθεσινή πύρινη λαίλαπα, ήταν βυθισμένη στη θλίψη και τη σιωπή.

Οι κατεστραμμένες περιουσίες που έφτιαξαν με στερήσεις και ελλείψεις οι ίδιοι και οι γείτονές τους θύμιζαν σε όλους τον εφιάλτη που έζησαν μόλις λίγες ώρες νωρίτερα.

Τις γεμάτες αγωνία προσπάθειές τους να σταματήσουν το κακό. Το ξαφνικό φευγιό για τη θάλασσα. Τον αναγκαστικό ξενιτεμό σε σπίτια φίλων μέσα στη νύχτα.

Τις φλόγες που παρακολουθούσαν από απόσταση και την πεποίθηση ότι και το δικό τους σπίτι είχε χαθεί.

Παρ’ όλα αυτά, διέκρινες ότι αναλογίζονταν τους νεκρούς από τις πληγείσες περιοχές της Ανατολικής Αττικής, διαπίστωναν ότι οι ίδιοι και οι άνθρωποί τους ήταν γεροί την ώρα που άλλοι θρηνούσαν, και έτσι έπνιγαν τον θυμό που σχεδόν αντανακλαστικά τούς γεννιόταν εναντίον των πάντων, έσφιγγαν τα χείλη και προχωρούσαν.

«Με μισή καρδιά έφυγα»

Πάνω: Ενα δέντρο καιγόταν ακόμη στην παραλία. Κάτω:Τα απομεινάρια μιας πρόχειρης καντίνας στην παραλία της Κινέτας
Πάνω: Ενα δέντρο καιγόταν ακόμη στην παραλία. Κάτω:Τα απομεινάρια μιας πρόχειρης καντίνας στην παραλία της Κινέτας | 

Φορτωμένος με μια παραμορφωμένη από τις υψηλές θερμοκρασίες οθόνη κομπιούτερ, ο Γιάννης Μπέγκος έβγαινε από τον μισοκαμένο κήπο του όταν τον συναντήσαμε. Οι φλόγες είχαν κάψει τα πέντε πεύκα και είχαν γλείψει τη μια πλευρά του τοίχου.

«Σωθήκαμε σαν από θαύμα», μας είπε και συνέχισε:

«Είδα τον καπνό όπως κι άλλες φορές, αλλά δεν μπορούσα να σκεφτώ ότι κινδυνεύουμε. Μισή ώρα αργότερα όμως ακούω τα μεγάφωνα της αστυνομίας να φωνάζουν να εγκαταλείψουμε τα σπίτια μας. Με μισή καρδιά, αν και έβλεπα τη φωτιά να πλησιάζει γρήγορα, πήρα τα παιδιά και πήγαμε στην παραλία. Από εκεί έβλεπα τις φλόγες να καίνε και υπολόγιζα ότι καταστράφηκε και το δικό μου σπίτι. Δεν σκεφτόμουν κάτι άλλο και θύμωνα. Μέχρι που είδα δίπλα μου τα παιδιά μου φοβισμένα και μόλις τότε συνειδητοποίησα πως το ότι είμαστε ζωντανοί ήταν μεγάλο πράγμα. Εκλαιγα από τη μια για το σπίτι μου που πίστευα ότι κάηκε και από την άλλη γιατί είμαστε γεροί. Ξανάκλαψα όταν είδα σήμερα το πρωί ότι το δικό μου σπίτι δεν κάηκε τελικά και ότι της αδελφής μου που είναι παραδίπλα είχε γίνει στάχτη. Από τότε δεν ξανάκλαψα. Ολα θα φτιάξουνε είπα κι άρχισα να συμμαζεύω».

Αθικτο ήταν και το σπίτι του γείτονά του, Λέανδρου Δημοσθένους.

Ο Λ. Δημοσθένους δεν μπορεί να πιστέψει πως κάηκε το μισό σπίτι του γείτονά του και το δικό του έμεινε ανέπαφο.
Ο Λ. Δημοσθένους δεν μπορεί να πιστέψει πως κάηκε το μισό σπίτι του γείτονά του και το δικό του έμεινε ανέπαφο. | 

«Δεν έφυγα με την πρώτη φορά. Ημουν μέσα με την κυρά και είχα αποφασίσει να παλέψω να σώσω το σπίτι. Βγήκα έξω και παρακολουθούσα. Ξαφνικά βλέπω να έρχεται ένα ελικόπτερο και έκπληκτος βλέπω να πλησιάζει και να πετά από πάνω μας. Με μεγάλη τέχνη και με ριψιές νερό, αυτό το παλικάρι, ο πιλότος, ψέκαζε τα κυκλωμένα από τις φλόγες σπίτια και έτσι σώθηκαν αρκετά από αυτή τη γειτονιά. Τότε αποφάσισα ότι μπορούσα να φύγω. Δεν φοβόμουν πια. Ηξερα ότι πιλότοι και πυροσβέστες θα έκαναν τα πάντα για να σώσουν τις περιουσίες μας», πρόσθεσε.

Πράγματι, αρκετά από τα σπίτια στη γειτονιά του Πανοράματος Κινέτας, στη συμβολή των οδών Αγίου Νικολάου και Μεσσηνίας, δεν είχαν υποστεί ζημιές.

Παραδίπλα όμως η πύρινα λαίλαπα είχε δράσει ανεξέλεγκτα και έβλεπες το ένα καμένο σπίτι δίπλα στο άλλο.

Οι ιδιοκτήτες παραλιακού καταστήματος στην Κινέτα επιχειρούν να περισώσουν ό,τι μπορούν
Οι ιδιοκτήτες παραλιακού καταστήματος στην Κινέτα επιχειρούν να περισώσουν ό,τι μπορούν | 

«Βοήθησε βέβαια και ο αέρας που φαίνεται ότι γύρισε ξαφνικά και έτσι δεν κάηκε το σπίτι μου», μας έλεγε με ανακούφιση ο κύριος Νίκος στην οδό Θεσσαλίας, που έβλεπε από την τηλεόραση στο σπίτι του στην Αθήνα τη φωτιά και είχε έρθει με αγωνία μαζί με τον γιο του να δει σε τι κατάσταση ήταν το εξοχικό του.

Στο ακριβώς απέναντι οικόπεδο είχε μείνει πράγματι ο σκελετός από ένα λυόμενο. Και μια νεαρή χελώνα, νεκρή, στον κήπο του…

Η νεαρή χελώνα δεν πρόλαβε να απομακρυνθεί από τον κήπο του σπιτιού όπου ζούσε
Η νεαρή χελώνα δεν πρόλαβε να απομακρυνθεί από τον κήπο του σπιτιού όπου ζούσε | 

Εστίες φωτιάς έκαιγαν και χθες ακόμη στη δυτική πλευρά της Κινέτας, απασχολώντας ώς το βράδυ ισχυρές επίγειες και εναέριες δυνάμεις, που πάντως είχαν περιορίσει το μέτωπο και δεν το άφηναν να επεκταθεί στη δασώδη περιοχή.

Καταγράφηκαν ριπές ανέμων που έφτασαν τα 120 χλμ.

Οι καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν τη Δευτέρα, όπως τις κατέγραψε το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, δίνουν μια πρώτη απάντηση στο «γιατί» της τραγωδίας. Θα χρειαστούν κι άλλες.

Θυελλώδεις δυτικοί-βορειοδυτικοί άνεμοι, με ριπές που σε αρκετές περιοχές της Αττικής έφτασαν τα 120 χλμ., καταγράφηκαν από τις 12 το μεσημέρι ώς τις 10 το βράδυ της Δευτέρας.

Οι ταχύτητες των ανέμων μετρήθηκαν στους σταθμούς που λειτουργούν σε Ισθμό, Αγίους Θεοδώρους, Καπαρέλλι Βοιωτίας, Πάρνηθα, Πεντέλη, Ανω Λιόσια και Νέο Κόσμο και είναι οι υψηλότερες σε καλοκαιρινή περίοδο κατά την τελευταία οκταετία, οπότε άρχισαν να λειτουργούν οι συγκεκριμένες υποδομές.

Το επίμαχο χρονικό διάστημα οι ισχυροί άνεμοι που έπνεαν στην Ανατολική Αττική συνέβαλαν στην άνοδο της θερμοκρασίας, η οποία έφτασε ώς τους 38 βαθμούς, καθώς και στη διατήρηση της υγρασίας σε χαμηλά επίπεδα, δημιουργώντας συνθήκες που ευνόησαν την εξάπλωση της πυρκαγιάς.

Χαρά Τζαναβάρα

efsyn